اصطلاحات صوفيان ( متن كامل رساله مرآت عشاق ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٢

حرف الشين

شتر [ 28 ] : كنايت از نفس مطمئنه است و آن را بدنه هم گويند .

شر [ 29 ] : عدم مطلق را گويند .

شست‌وشوى [ 30 ] : تزكيهء نفس و تصفيهء دل را گويند از آلايش اخلاق ذميمه و رذايل صفات بشرى .

شكر [ 31 ] : صرف كردن بنده را گويند تمام قوا و اعضا و جملگى جوارح و اجزاى خود را به مقتضاى كمال وجودى در « 1 » مرتبهء خلقت هركدام ، چنانچه دل را به محبّت و شوق مطلوب ، و ديده را به مطالعهء حسن و كمال محبوب ، و زبان را به ذكر كلام مرغوب و برين قياس و :

شكر كامل : آنكه شاكر وجود خود و هرچه از لوازم آن است ، در وجود حق و صفات حق فانى و هالك داند و دارد . نظم :

از دست و زبان كه برآيد * كز عهدهء شكرش به درآيد [ 32 ]

( 1 ) . ب : وجودى خود در