اصطلاحات صوفيان ( متن كامل رساله مرآت عشاق ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٥

تعليقات حرف را

صوفيان ركوه پرآب زندگانى چون خضر * همچو موسى در عصاشان جان ثعبان آمده

( خاقانى )

دست و عصاش موسوى ، ركوه پرآب زندگى * گرم‌رُوان عشق را كرده به چشمه رهبرى

( خاقانى )

( [ 25 ] ) . شبسترى

( [ 26 ] ) . رهروان ، انبيا و اوليا هستند ( دارابى ، لطيفهء غيبى ، 3 ضميمه ) .

اى راهروان را خبر از كوى تو نه * ما بىخبر از عشق و خبر سوى تو نه

( سعدى )

هر راهرو كه ره به حريم درش نبرد * مسكين بريد وادى و ره در حرم نداشت

( حافظ )

اى بىخبر بكوش كه صاحب خبر شوى * تا راهرو نباشى كى راهبر شوى

( حافظ )

تكيه بر تقوى و دانش در طريقت كافرى است * راهرو گر صد هنر دارد توكّل بايدش

( حافظ )

( [ 27 ] ) . وجود مستعار را گويند ( پوشنجى ، قواعد العرفاء و آداب الشعراء ، ص 113 ) .

ده بار از آن راه بدان خانه برفتيد * يك بار از اين خانه برين بام برآييد

( مولوى )

خوشا دردى كه درمانش تو باشى * خوشا راهى كه پايانش تو باشى

( عراقى )

فرصت شمر طريقهء رندى كه اين نشان * چون راه گنج بر همه كس آشكار نيست

( حافظ )

مطربا پرده بگردان و بزن راه عراق * كه بدين راه بشد يار و ز ما ياد نكرد

( حافظ )

آن ترك پرىچهره كه دوش از بر ما رفت * آيا چه خطا ديد كه از راه خطا رفت

( حافظ )

از هر طرف كه رفتم جز وحشتم نيفزود * زنهار ازين بيابان وين راه بىنهايت

( حافظ )