اصطلاحات صوفيان ( متن كامل رساله مرآت عشاق ) ( فارسى ) — الصفحة ٣١١

تعليقات حرف قاف

نمايد ، لهذا قدح را به وقت كشف حقايق تشبيه داده ( پوشنجى ، قواعد العرفاء و آداب الشعراء ، ص 152 ) .

وقت را گويند ( عراقى ، اصطلاحات صوفيه ، ص 563 ) .

دل و وقت را نامند ( دارابى ، لطيفهء غيبى ، 11 ضميمه ) .

اميدها به لبش داشتم ندانستم * كه اين قدح به چشيدن تمام مىگردد

( صائب )

واگذارش كه به خون جگر خود سازد * كيست صائب كه به بزم تو قدح نوش شود

( صائب )

صبح است ساقيا قدحى پرشراب كن * دور فلك درنگ ندارد شتاب كن

( حافظ )

قدح پر كن كه من در دولت عشق * جوانبخت جهانم گرچه پيرم

( حافظ )

قدح به شرط ادب گير زانكه تركيبش * ز كاسهء سر جمشيد و بهمن است و قباد

( حافظ )

( [ 18 ] ) . نسخهء متن : جور جهان مكش قدح عشق كش از آنكه

( [ 19 ] ) . قلوب مجتهدان طريقت و كمال معرفت را گويند ، چه دل‌هاى ايشان مثل قرابه پر از شراب محبّت است و قرابه به كسر كه از قراب و قربه باشد ، به معنى قدح‌ها و مشك است و در اصطلاح ، قرابه را به قدح بزرگ شيشهء شراب استعمال كنند ( پوشنجى ، قواعد العرفاء و آداب الشعراء ، ص 152 ) .

در عهد پادشاه خطابخش جرم‌پوش * حافظ قرابه‌كش شد و مفتى پياله‌نوش

( حافظ )

صوفى پياله‌پيما حافظ قرابه پرهيز * اى كوته‌آستينان تا كى درازدستى

( حافظ )

چون غنچهء گل قرابه‌پرداز شود * نرگس به هواى مى قدح‌ساز شود

( حافظ )

صبح از سر شورشى كه انگيخت * قرّابه شكست و مى برون ريخت

( نظامى )