اصطلاحات صوفيان ( متن كامل رساله مرآت عشاق ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٦

تعليقات حرف فا

او به فغان آمده است زين همه تعجيل من * اى عجب و ما به جان زين همه تأخير او

( سعدى )

( [ 4 ] ) . غيبت و جدا شدن را گويند از مقام وحدت و آمدن به مقام احديّت ( پوشنجى ، قواعد العرفاء و آداب الشعراء ، ص 148 ) .

غيبت را گويند از مقام وحدت ( عراقى ، اصطلاحات صوفيه ، ص 573 ) .

بيرون آمدن سالك از وطن اصلى يعنى عالم بطون به عالم ظهور را فراق ، و از عالم ظهور به عالم بطون را وصال گويند و اين وصال جز از راه مرگ صورى حاصل نمىشود ( تهانوى ، كشّاف ، ص 1135 ) .

در پاى فراق تو شوم كشته * چون وصل تو دسترس نمىآيد

( عطار )

تا توانى پا منه اندر فراق * ابغض الاشياء عندى الطلاق

( مولوى )

زبان خامه ندارد سر بيان فراق * و گرنه شرح دهم با تو داستان فراق

( حافظ )

( [ 5 ] ) . حافظ .

( [ 6 ] ) . ترك تدبير و اجتهاد سالك را گويند با خداى عزّ و جلّ ( عراقى ، اصطلاحات صوفيه ، ص 566 ؛ پوشنجى ، قواعد العرفاء و آداب الشعراء ، ص 149 ) .

احوال شيخ و قاضى و شرب‌اليهودشان * كردم سؤال صبحدم از پير مىفروش

( حافظ )

دلا دلالت خيرت كنم به راه نجات * مكن به فسق مباهات و زهد هم مفروش

( حافظ )

( [ 7 ] ) . آلت دريافتن مغيّبات را گويند ( پوشنجى ، قواعد العرفاء و آداب الشعراء ، ص 150 ) .

آلت دريافت را گويند ( عراقى ، اصطلاحات صوفيه ، ص 567 ) .

تصوّر معنا از طريق كلام و لفظى كه متكلّم بر مخاطب القا كند ( جرجانى ، تعريفات ، ص 126 ) .

هرچه در خاطر عاشق گذرد مىدانى * خوش‌ادافهم و اداياب و ادادان شده‌اى

( صائب )

صائب اگر به يار سخن فهم مىرسيد * مىشد جهان پر از غزل عاشقانه‌اش

( صائب )