اصطلاحات صوفيان ( متن كامل رساله مرآت عشاق ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٤

تعليقات حرف عين

عراقى - قدس سرّه - در لمعات فرموده است و نزد اهل كشف و شهود كه صوفيّهء صافىدلند ، جميع ذرّات موجودات مظهر و مجلاى آن حقيقتند و به صورت ، همه اوست كه تجلّى و ظهور نموده است ( لاهيجى ، شرح گلشن راز ، صص 56 و 536 ) .

عشق جوشد بحر را مانند ديگ * عشق سايد كوه را مانند ريگ

( مولوى )

گر جام عشق دم زند آتش در اين عالم زند * اين عالم بىاصل را چون ذرّه‌ها برهم زند

( عطار )

ز عشق ناتمام ما جمال يار مستغنى است * به آب‌ورنگ و خال و خط چه حاجت روى زيبا را

( حافظ )

عشق‌بازى كار بازى نيست اى دل سر بباز * زانكه گوى عشق نتوان زد به چوگان هوس

( حافظ )

( [ 9 ] ) . در اصطلاح عاشقان تجلّى جمالى است ( تهانوى ، كشّاف ، ذيل واژهء عشوه ) .

اى مطرب از آن حريف پيغامى ده * وين دل‌شده را به عشوه آرامى ده

( سعدى )

كام جان تلخ شد از صبر كه كردم بىدوست * عشوه‌اى زان لب شيرين شكربار بيار

( حافظ )

تا آسمان ز حلقه به گوشان ما شود * كو عشوه‌اى ز ابروى همچون هلال تو

( حافظ )

عشوه دادند كه بر ما گذرى خواهى كرد * ديدى آخر كه چنين عشوه خريديم و برفت

( حافظ )

( [ 10 ] ) . شبسترى

( [ 11 ] ) . نزد صوفيه چيزى است كه از تجلّى جمال به هر دو روش كه باشد خواه جلالى و خواه جمالى ، بر قلب سالك عايد شود ( تهانوى ، كشّاف ، ص 959 ؛ شاه نعمت اللّه ولى ، اصطلاحات ، ص 55 ) .

آنچه از تجلّى يا هنگام تجلّى هرطور كه باشد بر قلب بازمىگردد ( كاشانى ، اصطلاحات الصوفية ، ص 284 ) .

مقام جمع را گويند ( عراقى ، اصطلاحات صوفيه ، ص 565 ) .