اصطلاحات صوفيان ( متن كامل رساله مرآت عشاق ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٥

تعليقات حرف سين

( [ 43 ] ) . شبسترى

( [ 44 ] ) . مخالفت ارادت و مراد سالك را گويند به حكم ارادت الهى ( عراقى ، اصطلاحات صوفيه ، ص 557 ؛ پوشنجى ، قواعد العرفاء و آداب الشعراء ، ص 118 ) .

تو را با چنين گرمى و سركشى * نپندارم از خاكى از آتشى

( سعدى )

به سركشىِ خود اى سرو جويبار مناز * كه گر به دو رسى از شرم سر فرود آرى

( حافظ )

به زلف گوى كه آيين سركشى بگذار * به غمزه گوى كه قلب ستمگرى بشكن

( حافظ )

( [ 45 ] ) . به فتح ، خال را گويند به نسبت سياهىاش از آنكه نقطهء سودايى خال معشوق با سودايى دل عاشق نسبتى دارد ، ازآن‌رو كه هر دو در آتشند ( پوشنجى ، قواعد العرفاء و آداب الشعراء ، ص 242 ) .

گم شدم در راه سودا رهنمايا رهنماى * صبرم از پا اندر آمد دستگيرا دستگير

( سعدى )

غرق دريا تشنه مىميرم مدام * اين چه سودايى است اين سودا خوش است

( عطار )

سويداى دل من تا قيامت * مباد از شوق و سوداى تو خالى

( حافظ )

سلطان و فكر لشكر و سوداى تاج و گنج * درويش و امن خاطر و كنج قلندرى

( حافظ )

( [ 46 ] ) . صفت ارادت الهى را گويند ( عراقى ، اصطلاحات صوفيه ، ص 560 ) .

در دام سر زلفش مانديم همه حيران * وز جام مى لعلش گشتيم همه سرمست

دل در سر زلفش شد از طرّه طلب كردم * گفتا لب او : خوش باش اينك بر ما پيوست

( عراقى )

( [ 47 ] ) . شبسترى