اصطلاحات صوفيان ( متن كامل رساله مرآت عشاق ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٩

تعليقات حرف ميم

حضور مجلس انس است و دوستان جمعند * و ان يكاد بخوانيد و در فراز كنيد

( حافظ )

حافظ آراسته كن بزم و بگو واعظ را * كه ببين مجلسم و ترك سر منبر گير

( حافظ )

فرشته رشك برد بر جمال مجلس من * كه التفات كند چون تو مجلس‌آرايى

( سعدى )

مجلس تمام گشت و به آخر رسيد عمر * ما همچنان در اول وصف تو مانده‌ايم

( سعدى )

( [ 38 ] ) . تقديس كنه ماهيّت الهى را گويند كه از ادراكات كافّهء عالميان و از انبيا و اوليا پوشيده است ( عراقى ، اصطلاحات صوفيه ، ص 577 ) .

تقديس كنه ماهيّت را گويند كه از كافّهء عالميان پوشيده است و نيز مخالفت ارادت و مراد سالك را گويند بر عشق چنان‌كه حكم الهى باشد نه بر مقتضاى امرى ( پوشنجى ، قواعد العرفاء و آداب الشعراء ، ص 171 ) .

هركه با مستان نشيند ترك مستورى كند * آبروى نيك‌نامان در خرابات آب جوست

( سعدى )

كس به دور نرگست طرفى نبست از عافيت * به كه نفروشند مستورى به مستان شما

( حافظ )

نقش مستورى و مستى نه به دست من و توست * آنچه سلطان ازل گفت بكن آن كردم

( حافظ )

( [ 39 ] ) . حافظ . نسخهء مصحّح قزوينى - غنى : شد بر محتسب و . . .

( [ 40 ] ) . تجليّات صورى كه سالك بر كيفيّت آن اطّلاع پيدا مىكند ، مىگويند ( تهانوى ، كشّاف ، ص 1652 ) .

تجليّات را گويند در مادّه ، وقتى كه در خلوت باشد با حالت بىخودى كه مراد از روشنى انوار سبعه است ( پوشنجى ، قواعد العرفاء و آداب الشعراء ، ص 166 ) .

تجليّات را گويند در مادّه ، وقتى كه در حال خواب باشد يا در حالت با خودى و عقل ( عراقى ، اصطلاحات صوفيه ، ص 570 ) .

دامن‌كشان همىشد در شرب زر كشيده * صد ماهرو ز رشكش جيب قصب دريده

( حافظ )