اصطلاحات صوفيان ( متن كامل رساله مرآت عشاق ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٧

تعليقات حرف ميم

مىام ده مگر گردم از عيب پاك * برآرم به عشرت سرى زين مغاك

( حافظ )

بيا ساقى آن مى كه حال آوَرد * كرامت فزايد كمال آورد

( حافظ )

مى ده كه ز بادهء شبانه * در سر دارم خمار امروز

( عراقى )

( [ 30 ] ) . شراب سفيد را مى كافورى گويند ( لغتنامهء دهخدا ، ذيل اصطلاح مى مشكين ) .

نشئهء پيرى بود خواب گران نيستى * مستى جاويد بنگر كاين مى كافور داد

( ميرزا طاهر وحيد )

( [ 31 ] ) . مى روشن ، شراب صافى ، شراب درد ، مى ناب ( لغتنامهء دهخدا ، ذيل واژهء مى صافى ) .

مى صاف ار ندارى به من آر تيره دُردى * كه ز دُرد تيره يابد دل و ديده روشنايى

( عراقى )

( [ 32 ] ) . شبسترى . نسخهء مصحّح خالقى - كرباسى : شده زان صوفى صافى ز اوصاف .

( [ 33 ] ) . شراب ، مى انگورى ، خمر ، باده ، صهبا ( لغتنامهء دهخدا ، ذيل واژهء مدام و مدامة ) .

شراب و مى وحدت است كه عارف كامل همواره از آن سرمست است ( سجّادى ، فرهنگ اصطلاحات عرفانى ، ص 709 ) .

صبوح از دست آن ساقى صبوح است * مدام از دست آن دلبر مدام است

( منوچهرى )

با محتسبم عيب مگوييد كه او نيز * پيوسته چو ما در طلب عيش مدام است

( حافظ )

امروز سماع است و مُدام است و سقايى * گردان شده بر جمع قدح‌هاى عطايى

( مولوى )

از صفاى مى و لطافت جام * درهم آميخت رنگ جام و مدام

همه جام است نيست گويى مى * يا مُدام است نيست گويى جام

( عراقى )