اصطلاحات صوفيان ( متن كامل رساله مرآت عشاق ) ( فارسى ) — الصفحة ١٦٣

تعليقات حرف زا

( [ 13 ] ) . اسرار را گويند ( عراقى ، اصطلاحات صوفيه ، ص 570 ) .

عبارت از امرى است كه موافق تدبير باشد ( كاشانى ، اصطلاحات الصوفية ، ضميمهء 356 ) .

امرى را گويند كه اشارت بر مدرك و محسوس و مادّه كند . بدان كه زبان مشير است به علم تفضيلى ثابت در وحدانيّت و چون آلت تميز سخن است ، او را به صفت كلام نسبت دهد ( پوشنجى ، قواعد العرفاء و آداب الشعراء ، صص 115 و 288 ) .

سخن عشق تو بىآنكه برآيد به زبانم * رنگ رخسار خبر مىدهد از سرّ نهانم

( سعدى )

زبان ناطقه در وصف شوق نالان است * چه جاى كلك بريده‌زبان بيهده‌گوست

( حافظ )

( [ 14 ] ) . امرى را گويند كه موافق تقدير باشد ( عراقى ، اصطلاحات صوفيه ، ص 570 ) .

امرى را گويند كه موافق طبع سالك باشد ( پوشنجى ، قواعد العرفاء و آداب الشعراء ، ص 115 ) .

آفرين بر زبان شيرينت * كاين همه شور در جهان انداخت

( سعدى )

( [ 15 ] ) . امرى را گويند كه موافق طبع سالك نباشد ( عراقى ، اصطلاحات صوفيه ، ص 570 ) .

پاسخ قهر سالك را گويند ( پوشنجى ، قواعد العرفاء و آداب الشعراء ، ص 115 ) .

( [ 16 ] ) . محلّ لذّت را گويند از مشاهده ( عراقى ، اصطلاحات صوفيه ، ص 571 ) .

عبارت است از مشاهده ( كاشانى ، اصطلاحات الصوفية ، ضميمهء 356 ) .

محلّ مشاهدهء اسرار محبّت و ملاحظهء كشف حقايق را گويند كه محب طاقت حمل آن ندارد و محلّ مشاهده و ملاحظهء لذّت را گويند و نيز وجود امرى را گويند كه از محبّت طارى شود و محب طاقت حمل آن ندارد ( پوشنجى ، قواعد العرفاء و آداب الشعراء ، صص 7 و 116 ) .

در خم زلف تو آويخت دل از چاه زنخ * آه كز چاله برون آمد و در چاه افتاد

( حافظ )

( [ 17 ] ) . حافظ . نسخهء مصحّح قزوينى - غنى : حلاوتى كه تو را . . . .