اصطلاحات صوفيان ( متن كامل رساله مرآت عشاق ) ( فارسى ) — الصفحة ١٥٨

حرف الزاء

دل چراغى است كه نور از رخ دلبر گيرد * ور بميرد به غمش زندگى از سر گيرد

زندهء جاويد : باقى به حق را گويند : " من قتلته فانا ديته " [ 23 ] . نظم « 1 » لمؤلفه :

عاشق از كشتن نباشد هولناك * زندهء جاويد از قتلش « 2 » چه باك

زر [ 24 ] : صفت صدق و اخلاص را گويند . نظم :

ز آتش زرّ خالص برفروزد * چو غشّى نبود اندر وى چه سوزد ؟ [ 25 ]

زيارت [ 26 ] : وصول دل را گويند به عالم ربوبيّت و كشور قدس و الوهيّت . بيت :

عيبم بپوش زنهار اى خرقهء مىآلود * كان پاك پاك‌دامن بهر زيارت آمد [ 27 ]

زمستان [ 28 ] : صفت خمود و جمود « 3 » طبع و افسردگى دل را گويند در طريقهء طلب مقصود . لمؤلفه :

مجو هوشى زِ مَستان در زمستان * مخواه افسردگى از مىپرستان

زارى [ 29 ] : انتباه دل را گويند از فقدان مقاصد حقيقى در زمان ماضى و عدم فوز بر وجدان حالى . نظم :

در مسجد و ميخانه هرجا كه روم بينم * از درد تو زارىها وز شوق تو افغان‌ها

الزيت : نور استعداد اصلى است بقوة الفكرية . « 4 »

زيتون : هى النفس المستعدة للاشتغال بنور القدس لقوة الفكرية . « 5 »

( 1 ) . ب : بيت ( 2 ) . ب : را قتلش ( 3 ) . ب : جمود و خمود ( 4 ) . د : از " الزيت " تا آخر عبارت را ندارد . ( 5 ) . د : از " زيتون " تا آخر عبارت را ندارد .