اصطلاحات صوفيان ( متن كامل رساله مرآت عشاق ) ( فارسى ) — الصفحة ١١١

تعليقات حرف جيم

همچو صُبحم يك نفس باقى است با ديدار تو * چهره بنما دلبرا تا جان برافشانم چو شمع

( حافظ )

هميشه صيد تو خواهم شدن كه چهرهء تو * نمودنى بنمود و ربودنى بربود

( سنايى )

بر چهرهء آن ماه چو شد ديدهء ما باز * يا رب كه به يك دم چه مقامات گرفتيم

( عطار )

( [ 13 ] ) . تجليّات را گويند وقتى كه در غير مادّه باشد يا در خواب يا در حالت بىخودى ( عراقى ، اصطلاحات صوفيه ، ص 570 ) .

( [ 14 ] ) . حافظ

( [ 15 ] ) . بصيرت محبوب است ( دارابى ، لطيفهء غيبى ، 9 ضميمه ) .

صفت بصيرى الهى را گويند ( عراقى ، اصطلاحات صوفيه ، ص 560 ) .

بدان كه چشم اشارت است به شهود حقّ مراعيان و استعدادات ايشان را ، و آن شهود است كه معبّر به صفت بصيرى مىگردد ( لاهيجى ، شرح گلشن راز ، ص 465 ) .

صفت بصيرت محبوب را گويند . يعنى چشم شهود حق است مراعيان و استعدادات را و آن مشهود است كه معبّر به صفت بصيرى مىگردد . چون بيننده است ، او را به صفت بصيرت نسبت دهند ( پوشنجى ، قواعد العرفاء و آداب الشعراء ، صص 6 ، 94 ، 288 ) .

اگرچه مُرغ زيرك بود حافظ در هوادارى * به تير غمزه صيدش كرد چشم آن كمان ابرو

( حافظ )

خون دل من بريخت چشمت * پس گفت نهفته دار اين راز

( عطار )

ما مست و خراب چشم ياريم * آشفتهء زلف آن نگاريم

( مغربى )

( [ 16 ] ) .

مزن بر دل ز نوك غمزه تيرم * كه پيش چشم بيمارت بميرم

( حافظ )

به مژگان سيه كردى هزاران رخنه در دينم * بيا كز چشم بيمارت هزاران درد برچينم

( حافظ )