اقليم پارس ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٦

12 - اشعار سنگ قبر ايلخانى در بقعهء پير بناب

اشعارى كه بر روى سنگ قبر او نوشته شده است بسيار شيوا و محكم حاوى نكات نغز حماسى و ادبى بوده دوست دانشمندم آقاى على سامى آنها را استخراج و ارسال فرموده‌اند كه با عرض سپاسگزارى از ايشان ذيلا بنقل آنها مبادرت مىشود : « 1 »

دريغ از جهان كرم ايلخان * كه بگرفت نامش به مردى جهان

برآرندهء نام مردى به ماه * فروزندهء روى ايران سپاه

فزايندهء نامهء پهلوى * ز بختش جهان كهن را نوى

خرد با دليرى بهم داشته * هنر بر هنر درهم انباشته

بفر از نياگانش برده گرو * ز شاخ كهن بگذرد شاخ نو

درفشى كه بردى ز نامش نشان * فروزنده چون اختر كاويان

به تنداب شمشير و راى درست * ز كشور همه زنگ آشوب شست

همه ملك پروردهء نام اوست * بهر سفره‌اى نانى از خوان اوست

سپهر از شكوهش شد انديشه ناك * برانگيخت مكرى و كردش به خاك

بسوگش جهانى گريبان دريد * بلند آسمان تا بدامان دريد

ز بس كز غمش جان تركان بتاب * خروش آمد از گور افراسياب

ز مرگش جهانى دل‌آشفته شد * سر بخت ايرانيان خفته شد

دريغ آن برو برزو بالاى او * كه در روى گيتى نبد جاى او

بر او از بزرگى همان تنگ گشت * بمينو خراميد ازين تنگ دشت

بن كوه شد دخمهء پهلوان * كه كوه از بلنديش دارد نشان

نهان شد بكوه آن تن پرشكوه * شگفتى بود آسمان زير كوه

روانش بباغ جنان شاد باد * ز يزدان بجان وى آباد باد

برو دخمه بادا چو خرّم بهشت * بهشتى بود مرد فرّخ سرشت

جهانى سراسر پر از نام اوست * نميرد كسى را كه نام نكوست

بتاريخ او خسته‌دل داورى * شب رفته جست از خرد ياورى

يكى سربرآورد كرد اين رقم * بمرد ايلخانى جهان كرم

1266

( 1 ) آقاى سامى اشاره نموده‌اند كه اشعار مزبور در صفحهء 643 ديوان داورى فرزند وصال مندرج است .