اقليم پارس ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٧

7 - نبشته‌ها و يادگارهاى مختلف در كاخ كوچك داريوش و برخى نقاط ديگر تخت‌جمشيد

اين مكان رفيع و بنيان بديع را بوقت خرسند و مخيم جلال و معسكر فرو اقبال فرمود بوقت آنكه از . . . . . . . . . . امداد . . . . . . . . . آسمانى مملكت كرمان و يزد و سيرجان با جميع توابع و ملحقات آن با ممالك فارس . . . . . بحرا و برا ، بعدا و قربا ملحق و منضم شده بود و ذلك فضل الله يؤتيه من يشاء و الله ذو الفضل العظيم كتبه يحيى الجمالى الصوفى .

نويسندهء كتيبهء فوق يحيى جمالى صوفى همان خوشنويس معروف زمان شيخ ابو اسحق از شهرياران آل انجو است كه قرآنهاى نفيس متعلق بآستانهء شاه چراغ را در سال‌هاى 745 و 746 هجرى نوشته و كتيبهء سنگى معرق بناى خداخانه مسجد جامع عتيق شيراز مورخ بسال 752 هجرى هم به خط او مىباشد ( به صفحات 64 و 66 متن كتاب مراجعه شود ) و با ملاحظهء كتيبهء آسيب ديدهء مورد ذكر معلوم ميگردد در سال 748 هجرى يعنى در خلال مدت بين نوشتن قرآنهاى مزبور ( كه از طرف ملكه تاش خاتون مادر شيخ ابو اسحق بآستانهء شاه چراغ وقف شده بود ) و نوشتن كتيبهء خداخانه هنگامى كه شيخ ابو اسحق به تخت‌جمشيد رفته چند صباحى در آنجا توقف نموده بود خوشنويس نامبرده از همراهان او بوده كتيبهء مزبور را مرقوم داشته است .

19 - بر بدنهء جنوبى همان طاقچه كتيبهء زير در پنج سطر به خط ثلث مرقوم گرديده است :

حضر العبد الفقير المحتاج الى ربّه الغفور مرتضى بن محمّد بن اسمعيل الحسنى الترمدى تعرف بحكّاك الا سطر لابى فى يوم الاحد حادى عشر من شهر محرّم الحرام سنة ثمان و ستّين و سبعمائه .

20 - بر روى پايهء سنگى بلند سمت مغرب ايوان در پائين كتيبهء ميخى عهد خشايارشا ابيات زير به خط نسخ شيوا نوشته شده است :

كرا دانى از خسروان عجم * ز عهد فريدون و ضحاك و جم

كه در تخت و ملكش نيامد زوال * ز دشت حوادث نشد پايمال

نه بر باد رفتى سحرگاه و شام * سرير سليمان عليه السلام

به آخر نديدى كه بر باد رفت * خنك آنكه با دانش و داد رفت

الا تا درخت كرم پرورى * كه بىشك بر كامرانى خورى

كتبه ابراهيم سلطان بن شاهرخ فى سنة ست و عشرين و ثمانمائه .

21 - در داخل طاقچهء غربى تالار نزديك گوشهء جنوب‌غربى آن كتيبهء ذيل در پنج سطر به خط نسخ نقر گرديده است :