الأغراض الطبية والمباحث العلائية ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٩

باب چهارم از جزو دوم از گفتار پنجم از كتاب معالجات اندر گرانى زفان و خلل كه اندر سخن گفتن باشد

باب سيم از جزو دوم از گفتار پنجم از كتاب معالجات اندر آماس زفان و علاج آن

باب سيم از جزو دوم از گفتار پنجم از كتاب معالجات اندر آماس زفان و علاج آن

آماسهاى زفان و غير زفان خالى نباشد از آنچه مادهء آن يا خون باشد يا صفرا يا سودا يا بلغم .

و آماس خونى ، سرخ باشد و گرم و با ضربان . و صفرايى بدان سرخى نباشد ، لكن بزردى گرايد و خلنده و سوزاننده باشد ، و بدان زفتى نشود .

و بلغمى سپيد باشد و سرد و بزرگ و نرم و گران و درد كمتر و سودايى كبودفام باشد و سخت باشد .

و اگر كسى را افيون دهند يا سماروغ خورد ، زفان بياماسد .

علاج آن ، امّا آنچه سبب آن خوردن سماروغ و غير آن باشد ، علاج آن در باب علاج زهرها ياد كرده آيد .

و اندر آماس خونى ، نخست رگ قيفال بايد زد ، پس بمطبوخ هليله و شاهتره ، استفراغ بايد كرد . و اندر ابتداء هر دو نوع ، آب گشنيز تر و آب كوك و آب عنب الثعلب و گلاب اندر دهان مىدارد و مضمضه مىكند .

و عدس مقشّر و گل سرخ و بيخ سوسن و انار پوست و كشك جو اندر آب بجوشانند و بدان مضمضه مىكنند .

و اگر به چيزى پزاننده حاجت آيد ، حلبه و انجير اندر آب بپزند و شير تازه با انگبين بياميزند و بدان مضمضه كنند ، و اندر آخر ، همه آماسهاء گرم و سرد را سود دارد .

و اگر آماس كند و پالودن گيرد ، بماء العسل و كشكاب با عسل مضمضه مىكنند تا بشويد و پاك كند ، پس علاج قلاع كنند .

و اگر آماس بلغمى باشد ، نخست بحبّ ايارج و قوقايا استفراغ كنند . و بيخ سوسن و ميويز و حلبه و انجير بستى بپزند و بپالايند و بدان مضمضه كنند ، و ماء الاصول دهند و بدان غرغره فرمايند .

و اگر آماس سوداوى باشد ، تن از خلطهاى سوداوى پاك بايد كرد ، و پيوسته آب گشنيز تر يا آب كوك يا مانند آن چيزى خنك اندر دهان داشتن تا آماس زيادت نشود .

و اگر آماس ، سرطان شود و بزرگ باشد چنان كه دهان باز ماند ، جز آنكه زفان از بن ببرند تا از آن برهند ، آن را ديگر علاجى نباشد .

باب چهارم از جزو دوم از گفتار پنجم از كتاب معالجات اندر گرانى زفان و خلل كه اندر سخن گفتن باشد

باب چهارم از جزو دوم از گفتار پنجم از كتاب معالجات اندر گرانى زفان و خلل كه اندر سخن گفتن باشد

اسباب گرانى زفان ، يا استرخاء عضلهاء اوست ، يا تشنج ، يا آماس يا قلاع يا فضله كه اندر آخر سرسام از دماغ