اتركنامه ( تاريخ جامع قوچان ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٠

قوچان از عهد مغول تا عصر مشروطيت

روضهء شهزاده ابراهيم باشد كز ازل * پايهء ايوان وى آمد فراز لا مكان

زادهء شاه خراسان قرة العين بتول * پور حيدر پارهء قلب رسول انس و جان

آنكه گويد آستانش را ملك دار السرور * آنكه جويد بارگاهش را فلك دار المكان

از ظهور مرقدش ملك خبوشان را سزد * گر نمايد فخر تا محشر به فردوس و جنان

مام پاك ايلخانى بانوى كيوان خدم * آنكه بىشبه و نظير آمد ز ابناى زمان

سارهء فرخنده عهد و مريم بلقيس مهد * آفتاب عصمت و عفت . . .

اختر رخشنده و مهر سپهرى سرورى * كز جلالت پاى نگذارد به فرق فرقدان

تا بماند در جهان باقى از او نام نكو * تا نماند خدمتى در اين مبارك آستان

خواست از هر ملك بنّايان و نقّاشان خاص * بهر اين گلدسته و ايوان براى امتحان

سيم و زر چندان بپاشيد از پى بنياد وى * كز جهان بركنده شد بنياد گنج شايگان

بس كه شد نغز و بديع و محكم و خوب و رفيع * عاجز آمد از خيالش طاير وهم و گمان

زيبد اين ايوان كيوان رتبه را گويند عرش * وندرين گلدسته‌ها جبريل برآيد از آن