اتركنامه ( تاريخ جامع قوچان ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٧٨

شعرا و خوشنويسان و تنى چند از علما و نويسندگان معاصر قوچان

اى همدمان گناه من بيگناه چيست * زندان غم مرا ز چه بئس المصير شد

« مهدى » چو ديد طول زمان فراق را * نگذشته روزگار جوانيش ، پير شد

نوشيد زهر هجر چو از جام روزگار * دست از جهان بشست كه از عمر سير شد

5 . شاعر باذوق و هنرمند ، آقاى علاء الدين افشار فرزند مرحوم ميرزا على اكبر مدير الديوان در سال 1300 خورشيدى در قوچان تولد يافت و از صاحب‌منصبان بازنشستهء وزارت كشور است كه در مشهد دوران بازنشستگى مىگذراند و با عشق به خدمت در كتابخانهء آستان قدس رضوى ضمن مطالعه و تحقيق در زمينهء هنر و ادب به كتابدارى نيز اشتغال دارد ، وى داراى ديوان شعرى است كه با خط زيباى خود نگاشته ولى هنوز به چاپ نرسيده است . آقاى افشار داراى فضايل اخلاقى و هنر خوشنويسى است . اينك نمونه‌اى از اشعار او ،

قبلهء دل

دل خانهء محبوب است اين خانه مصفا كن * منزلگه دل صافى ز انديشه و سودا كن

دل كعبه و مرآت است دل قبله و مشكوة است * دل آينهء ذات است آيينه مجلا كن

دل منزل جانان شد اندر خور جانان شد * از غير بپردازش ترك منى و ما كن

با دوست شبانگاهى در خلوت دل بنشين * هر مسئلتى دارى از دوست تمنا كن

در محضر بزم دوست جز او ز همه بگسل * با صدق و صفا دل را خلوتگه مولا كن