اتركنامه ( تاريخ جامع قوچان ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٧٥

شعرا و خوشنويسان و تنى چند از علما و نويسندگان معاصر قوچان

جوانى كامرانى بود صد آوَخ ز نادانى * كه از كف رايگان داديم نقد كامرانى را

به حرف مدعى رنجيدى از ما و ندانستى * تفاوتهاست يار جانى و يار زبانى را

به ظلمات حيات اى دل مدد از خضر راهى جو * كه از فيض دمش يا بى حيات جاودانى را

شبى سرمست و رندانه بيا با ما به ميخانه * ز خط جام و پيمانه بخوان راز نهانى را

من و بلبل در اين گلشن نبنديم آشيان خود * كه اندر پى تطاولها بود باد خزانى را

« نصيب » از مطرب و ساقى حديث فرصت باقى * به گوش هوش مينوش و بهل دنياى فانى را

* * *

مرا كار وفا و حق‌شناسى * كشيد آنجا كه با سگ خو گرفتم

* * * و نيز غزلى دارد ،

ساقى بريز باده كزين گير و دارها * يك چند وارهم به لب جويبارها

مى ده كه بعد ما و تو اين باغ و بوستان * بسيار پرورد گل و بيند بهارها

بر خاك كوهكن بنشين و شراب ريز * باد بهار چون وزد از كوهسارها

داغى نهاد عشق تو بر دل مرا كه باز * دارم هواى منظرهء لاله‌زارها

باد بهار صبر و قرار از دلم ربود * تا در شكنج زلف تو گيرد قرارها