استرآبادنامه ( سه سفرنامه ، وقفنامه وسرگذشت ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠٥

السيّد الجليل النبيل العارف الروحانى المرتاض ذو الكشف و الكرامات و المناقب و المفاخر الظاهرات مير ابو القاسم الفندرسكى الاستر آبادى اسكنه اللّه بحابيح جنانه و افاض عليه من شئابيب غفرانه

مىتوان از راستى آسان شدن بر آسمان * راست باش و راست رو كانجا نباشد كاستى

اين گهر از رمز دانايان پيشين سفته‌اند * پى برد بر رمزها هر كس كه او دانستى

و منها

عقل كشتى آرزو گرداب دانش بادبان * حق تعالى ساحل و عالم همه درياستى

قول زيبا نيست بىكردار زيبا سودمند * قول با كردار زيبا لايق و زيباستى

گفتن نيكو به نيكويى نه چون كردن بود * نام حلوا بر زبان راندن نه چون حلواستى / 137 /

نفس را چون بندها بگسيخت يابد نام عقل * چون به بىبندى رسد بند دگر برجاستى

و منها

نفس را اين آرزو پابند دارد در جهان * تا به بند آرزوئى بند اندر پاستى

نيست حدّى و نشانى كردگار پاك را * نى برون از ما و نى بى ما و نى با ماستى

و منها

گفت دانا نفس ما را بعد ما نبود وجود * مىنمايد بعد ما نفسى كه او ماراستى

گفت دانا فعل ما را بعد ما حشر است و نشر * هر عمل امروز كرد او را جزا فرداستى

گفت دانا نفس ما را جاودان باشد وجود * وز جزا و از عمل آزاد و بىهمتاستى