استرآبادنامه ( سه سفرنامه ، وقفنامه وسرگذشت ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠٤

السيّد الجليل النبيل العارف الروحانى المرتاض ذو الكشف و الكرامات و المناقب و المفاخر الظاهرات مير ابو القاسم الفندرسكى الاستر آبادى اسكنه اللّه بحابيح جنانه و افاض عليه من شئابيب غفرانه

نظم در آورده است . طبع نظم نيز داشت و كلمات مستحسنه از مير عليه الرحمة در هر باب به ظهور رسيده . اين دو بيت را از غزل او مسوّد اوراق به جهت انموذج در اين صحيفه درج نمود :

شرب مدام شد چو ميسر مدام به * چون مى حرام گشت به ماه حرام به

يك بوسه از لبت ده و يك بوسه از رخت * تا هر دو را چشيده بگويم كدام به

و از افكار ابكار اوست :

چرخ با اين اختران نغز و خوش زيباستى * صورتى در زير دارد هر چه بر بالاستى

صورت زيرين اگر با نردبان معرفت * بر رود بالا همان با اصل خود يكتاستى

اين سخن را در نيابد هيچ و هم ظاهرى * گر ابو نصرستى و گر بو على سيناستى

جان اگر نه عارضستى زير اين چرخ كهن * اين بدنها نيز دايم زنده و برپاستى / 136 /

هر چه عارض باشد او را گوهرى بايد نخست * عقل بر اين دعوى ما شاهد گوياستى

مىتوانى گر زخورشيد اين صفتها كسب كرد * روشن است و بر همه تابان و خود تنهاستى

صورت عقلى كه بىپايان و جاويدان بود

با همه و بى همه مجموعه و يكتاستى * هفت ره از آسمان بر فرق ما فرموده حق

هفت ره از چرخ از دنيا سوى عقباستى

ره نيابد از درى بر آسمان دنياپرست * ورنه بگشايند بر وى گرچه درها واستى