استرآبادنامه ( سه سفرنامه ، وقفنامه وسرگذشت ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٩

على بن محمد بن ابى الحسن بن زيد الاستر آبادى المشهور بالفصيحى

شاگرد شيخ عبد القاهر الجرجانى استاد ملك النحاة بوده ، « اين چنين شاگرد و استادى عجب » . بعد از خطيب تبريزى در مدرسهء نظاميهء بغداد مدرّس بوده و چون او را به تشيّع متّهم نمودند و حقيقت حال را از او پرسيدند گفت انكار مذهب خود نمىتوانم كرد از فرق تا قدم خود را شيعى مىدانم . بنابراين او را از تدريس آنجا معزول ساختند . ابو منصور جواليقى را به جاى او تعيين نمودند و بعد از آن هر كس كه پيش او جهت استفاده مىرفت به او مىگفت :

منزلى الان بالكرى و الخبز بالشرى ، و انتم تزحزحون إذهبوا إلى من عزلنا به .

يعنى اكنون منزلم به اجاره كردن است و نانم به خريدن ، بر خلاف ماضى كه مدرّس بوده‌ام . يعنى توقّع سؤال و جواب از من نكنيد مبادا كه شما از وظايف مدرسه نيز دور شويد . برويد نزد آن كس كه در آن مدرسه به جاى من منصوب شده درس بخوانيد . و بعد از آن شيوهء عزلت و وحدت ورزيد و از آميزش اهل زمان دورى گزيد و چون او را در آن عزلت معاتب ساختند او در جواب اين ابيات گفت :

الله احمده شاكرا * فبلاءه حسن جميل

اصبحت مستورا معافا * بين العمة اجول

خلوا من الاحزان خفّ * الظهر تنفعنى القليل

حرا فلا حكم على * من المخلوق و لا سبيل

لم يسقنى حرص على * الدنيا و لا امل طويل / 115 /

سيّان عندى ذوالغنى * المتلاف و الرجل البخيل

و نقيّت باليأس المنى * عنّى و طاب لى المقيل

و الناس كلّهم لمن * جفت مؤنته خليل

شيخ اجل ابو الفتوح رازى در تفسير آيهء فما استمتعتم به منهنّ فاتوهنّ أجورهنّ ، الى آخر الآيه آورده كه ابن سكّره كه يكى از اهل سنّت است در طعن شيعه و آنكه ايشان نكاح ممتعه را حلال مىدانند و هفتاد طلاق را كه به يك بار گفته شود طلاق بائن نمىدانند اين چند بيت گفته :