القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى ) — الصفحة ٩١٨
سورة لقمان
وَ إِذا غَشِيَهُمْ مَوْجٌ و چون فروگيرد و بپوشد اهل كشتى را و از زبر ايشان درآيد موج دريا در بزرگى كَالظُّلَلِ مانند سايبانها يا مثل كوهها و يا ابرها دَعَوُا اللَّهَ مىخوانند خداى را مُخْلِصِينَ در حالتى كه پاك‌كنندگانند لَهُ الدِّينَ براى خدا دين خود را چه خوف شديد آفت هوا و تقليد را كه منازع فطرت‌اند زائل گردانيده باشد ايشان را بمقام فطرت اصلى باز برده فَلَمَّا نَجَّاهُمْ پس آن هنگام كه برهاند ايشان را و برساند به سلامت إِلَى الْبَرِّ بسوى بيابان فَمِنْهُمْ پس بعضى از ايشان مُقْتَصِدٌ عادل‌اند يعنى راست‌اند بر طريق توحيد و بعضى مائل‌اند از راه حق يعنى مؤمنان از اهل كشتى ثابت‌اند بر دعا و نياز خود و مشركان جائر و منكراند وَ ما يَجْحَدُ بِآياتِنا و انكار نكند نشانهاى قدرت ما را إِلَّا كُلُّ خَتَّارٍ مگر هر عذركننده و عهد شكننده كَفُورٍ ناسپاس مر نعم پروردگار را يا أَيُّهَا النَّاسُ ندا عام است يعنى اى همه مردمان از اهل كشتى كه ثابتيد بر دعا و نياز خود و غير اهل كشتى اتَّقُوا رَبَّكُمْ بترسيد از عقوبت پروردگار خود يا پرهيز كنيد از ناشايستها وَ اخْشَوْا و بترسيد يَوْماً لا يَجْزِي از روز كه دفع نكند عذاب او و باز ندارد والِدٌ عَنْ وَلَدِهِ پدر را از پسر خويش وَ لا مَوْلُودٌ و نه فرزندى كه هُوَ جازٍ او بازدارنده باشد عَنْ والِدِهِ از پدر خود شَيْئاً چيزى را از عذاب و گفته‌اند اين مخصوص است بكفّار چه اولاد و آباى مؤمن بعضى مر بعضى را شفاعت كنند إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ به درستى كه و عدى خداى تعالى به ثواب و عقاب حقّ راست است و در ان خلاف نيست و نخواهد بود فَلا تَغُرَّنَّكُمُ پس بايد كه فريب ندهد شما را الْحَياةُ الدُّنْيا زندگانى دنيا يعنى به متاعهاى دل‌فريب و زينتهاى آن فريفته نشويد وَ لا يَغُرَّنَّكُمْ و بايد كه مغرور نسازد شما را بِاللَّهِ بعفو و كرم خداى تعالى يا مهلت دادن او الْغَرُورُ شيطان فريبنده يعنى شما را باهل دور و دراز از راه برده بر معاصى دلير گرداند و گويد كه مصرعه
امروز گنه كنيد و فردا توبه
شما زينهار مغرور نشويد كه عذر فردا را عمر فردا مىبايد كسى پذيرفتار نيست نظم
كار امروز به فردا نگذارى زنهار * روز چون يافته كار كن و عذر ميار
ساقيا عشرت امروز فردا مفگن * يا ز ديوان قضا خط امانى به من آر
آورده‌اند كه حارث يا وارث بن عمرو محاربى بجناب نبوت مآب عليه الصلاة و السلام آمده گفت اى محمد ص ساعت يعنى قيامت را كى ظهور خواهد شد و من تخمى در زمين پاشيده‌ام افاضت عبرات غمام در كدام ايّام خواهد بود و زن من حامله‌ست تصوير حمل او از اشكال ذكور و اناث بر چه وجه است و مىدانم كه عمل من ديروز چه بوده و فردا بچه شغل اشتغال خواهم داشت و مولد خود را مىدانم كه كجا است و مدفن در كدام بقعه اتفاق خواهد افتاد حق سبحانه اين آيت فرستاد كه بگو اين پنج علم در خزانه مشيت آفريدگار من است و كليد اطلاع بدان بدست هيچ آدمى نداده‌اند .