القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٩٩

سورة الرّوم

فَسُبْحانَ اللَّهِ مصدرست بمعنى امر يعنى تسبيح گوئيد مر خداى را و به پاكى ياد كنيد يا نماز گزاريد حِينَ تُمْسُونَ هنگامى كه شبانگاه درآييد مراد نماز شام و خفتن است وَ حِينَ تُصْبِحُونَ و در هنگامى كه به بامداد درآييد مراد نماز صبح است وَ لَهُ الْحَمْدُ و مر او راست ستايش فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ در آسمانها و زمينها يعنى هر كه در آسمان و زمين است حمد او گويد وَ عَشِيًّا و ديگر نماز گزاريد در طرف آخر روز يعنى نماز عصر وَ حِينَ تُظْهِرُونَ و هنگامى كه درمىآئيد بوقت ظهر يعنى نماز پيشين صاحب لباب فرموده كه تسبيح رفع صوت است پس اتصال بصلوات جهريه خالى از نسبتى نيست و حمد چون دلالت برفع صوت ندارد تخصيص ذكرش به نماز اخفائيه مناسب نمايد يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ بيرون مىآرد خداى تعالى زنده را از مرده چون نخله از نوات و سنبله از حبه و مرغ از بيضه و انسان از نطفه يا مصلح از مفسد و مؤمن از كافر و عالم از جاهل وَ يُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ و بيرون مىآرد مرده را از زنده به عكس آنها كه مذكور شد وَ يُحْيِ الْأَرْضَ و زنده مىگرداند زمين را به گياه بَعْدَ مَوْتِها پس از مردگى و افسردگى آن وَ كَذلِكَ و مانند اين اخراج تُخْرَجُونَ بيرون آورده خواهيد شد از قبور وَ مِنْ آياتِهِ و از نشانهاى قدرت خداى أَنْ خَلَقَكُمْ آنست كه بيافريد اصل شما را يعنى آدم ع را مِنْ تُرابٍ از خاك ثُمَّ إِذا أَنْتُمْ پس اكنون شما بَشَرٌ مردمانيد كه تَنْتَشِرُونَ پراگنده مىشويد در زمين براى تصرف در اسباب معيشت وَ مِنْ آياتِهِ و از علامات توانائى او أَنْ خَلَقَ لَكُمْ آنكه بيافريد براى شما مِنْ أَنْفُسِكُمْ از نفس شما يعنى از جنس شما أَزْواجاً زنان لِتَسْكُنُوا إِلَيْها تا ميل كنيد بحسب جنسيت بديشان و آرام گيريد به ايشان چه جنسيت سبب ملايمت است و مخالفت واسطه منافرت نظم بجنس خود كند هر جنس آهنگ * ندارد هيچ‌كس از جنس خود ننگ بجنس خويش دارد ميل هر جنس * فرشته با فرشته انس با انس وَ جَعَلَ بَيْنَكُمْ و ساخت يعنى پديد آورد ميان شما و ازواج شما مَوَدَّةً دوستى وَ رَحْمَةً و مهربانى در موضح آورده كه مودت به مجرد تزويج و رحمت بسبب زادن فرزند يا مودت بر خوردسالان و رحمت بر پيرزالان إِنَّ فِي ذلِكَ به درستى كه در آفريدن ازواج مشاكل و مشابه مردان در بشريت لَآياتٍ هر آئينه دلالتهاست لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ مر گروهى را كه تفكر كنند و بر حكمت اين صورت مطلع شوند .