القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٨٢

سورة العنكبوت

وَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِ اللَّهِ و آنان كه نگرويدند به آيتهاى خداى تعالى يعنى بكتب او يا به دلايل وحدانيت او وَ لِقائِهِ و لقاى او يعنى بسراى آخرت و بعث أُولئِكَ يَئِسُوا آن گروه نااميد شدند مِنْ رَحْمَتِي از بخشايش من در دنيا يا نااميد خواهند شد در قيامت و تعبير بماضى به جهت تحقق وقوع است وَ أُولئِكَ و آن گروه لَهُمْ مر ايشان را است عَذابٌ أَلِيمٌ عذابى دردناك يعنى دايم بسبب كفر ايشان پس بعد ازين معترضات باز ذكر قصه ابراهيم عليه السلام مىكند و مىفرمايد فَما كانَ پس نبود جَوابَ قَوْمِهِ جواب قوم ابراهيم ع بعد از منع ايشان از بت‌پرستى و بعد از كسر بتان إِلَّا أَنْ قالُوا مگر آنكه گفتند بعضى از ايشان با بعضى كه اقْتُلُوهُ بكشيد او را أَوْ حَرِّقُوهُ يا بسوزانيد او را و اتفاق نمودند بر سوختن و او را در آتش انداختند فَأَنْجاهُ اللَّهُ پس برهانيد او را خداى تعالى مِنَ النَّارِ از ضرر آتش و آن را برو سرد و با سلامت گردانيد إِنَّ فِي ذلِكَ به درستى كه درين رهانيدن لَآياتٍ هر آئينه نشانهاى قدرت اوست از خمود آتش و ترك احراق و رستن گل و ريحان از ان لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ براى گروهى كه مىگروند چه ايشان بتفحص از ان و تامل در ان نفع مىگيرند وَ قالَ و گفت ابراهيم ع إِنَّمَا اتَّخَذْتُمْ جز اين نيست كه فراگرفتيد مِنْ دُونِ اللَّهِ بجز خداى تعالى أَوْثاناً بتان را به خدائى مَوَدَّةَ بَيْنِكُمْ براى دوستى ميان شما يعنى تا شما و بت‌پرستان به يكديگر پيونديد و بر عبادت ايشان اجتماع نمائيد فِي الْحَياةِ الدُّنْيا در زندگانى دنيا يعنى تا در دنيا باشيد آن دوستى باقى است ثُمَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ پس روز قيامت يَكْفُرُ كافر شود و بيزارى كند و منكر گردد بَعْضُكُمْ بعضى از شما كه متبوعانند بِبَعْضٍ مر بعضى را كه متابعانند وَ يَلْعَنُ بَعْضُكُمْ و لعنت كند برخى از شما يعنى پيروان و اراذل بَعْضاً برخى را كه پيش روان و اشراف‌اند وَ مَأْواكُمُ النَّارُ و بازگشت شما همه دوزخ است وَ ما لَكُمْ و نيست شما را در آن روز مِنْ ناصِرِينَ هيچ ياران و مددگاران كه خلاصى يابيد بمدد ايشان از آتش دوزخ و چون حضرت ابراهيم عليه السلام به سلامت از ان آتش بيرون آمد .