القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٤٦

سورة النمل

وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا و گفتند آنان كه كافر شدند بسبب نابينائى ديده بصيرت أَ إِذا كُنَّا آيا چون گرديم تُراباً خاك وَ آباؤُنا و پدران ما نيز خاك شدند أَ إِنَّا لَمُخْرَجُونَ آيا ما بيرون‌آورندگانيم از گورها يا بدرآمدگان از مضيق فنا و درآمدگان به سعت حيات لَقَدْ وُعِدْنا به درستى كه وعده داده شده‌ايم هذا اين حشر و نشر را نَحْنُ وَ آباؤُنا ما و پدران ما مِنْ قَبْلُ پيش از وعده محمد ص يعنى همه انبياء اين وعده دادند و به تحقيق نه‌انجاميد إِنْ هذا نيست اين وعده إِلَّا أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ مگر افسانه پيشينيان يعنى مانند افسانه‌ها كه مجرد سخنى باشد بىحقيقت قُلْ سِيرُوا بگو اى محمد ص برويد فِي الْأَرْضِ در زمين اهل تكذيب چون ديار حجر و احقاف و مؤتفكات فَانْظُرُوا كَيْفَ كانَ پس بنگريد كه چگونه بود عاقِبَةُ الْمُجْرِمِينَ سر انجام گنهكاران وَ لا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ و اندوهناك مشو اى محمد بر تكذيب و اعراض مشركان وَ لا تَكُنْ و مباش فِي ضَيْقٍ در تنگدلى مِمَّا يَمْكُرُونَ از آنچه ايشان مكر كنند كه تو در پناه عصمت منى و كفيل نگاهداشت تو منم نظم

غم مخور زان‌رو كه غمخوارت منم * از همه بدها نگهدارت منم

از تو گر اغيار بردارند روى * اين جهان و آن جهان يارت منم

وَ يَقُولُونَ و مىگويند كافران مَتى هذَا الْوَعْدُ كجا است و كى خواهد بود اين عذاب موعود إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ اگر هستيد شما راست‌گويان مخاطب پيغمبر صلى اللّه عليه و سلّم و اصحاب‌اند رضى اللّه عنهم كه پيوسته كفار را تحذير مىنمودند قُلْ عَسى أَنْ يَكُونَ بگو شايد آنكه باشد كه به حكم الهى رَدِفَ لَكُمْ پيوندد بشما و از پى درآيد شما را بَعْضُ الَّذِي برخى از آنچه تَسْتَعْجِلُونَ شتاب مىكنيد نزول و حلول آن را و آن عذاب روز بدر بود يا قحط و غلا وَ إِنَّ رَبَّكَ لَذُو فَضْلٍ و بتحقيق كه آفريدگار تو خداوند فضل و رحمت است عَلَى النَّاسِ بر مردمان كه تعجيل نمىكند در عقوبت ايشان بر معاصى وَ لَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ و ليكن بيشتر از ايشان لا يَشْكُرُونَ سپاس‌دارى نه‌مىكنند و حق نعمت تاخير عذاب را نمىشناسند .