القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى ) — الصفحة ١٣٦١
سورة الشّمس
ثُمَّ كانَ پس باشد اين آزادكننده يا طعام‌دهنده مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا از آنان كه ايمان آورده‌اند چه قبول همه خيرات به شرط ايمان است وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ و وصيت كرده‌اند يكديگر را به شكيبائى بر طاعت و يا از معصيت و يا در نصرت دين الهى بر انواع مشقت وَ تَواصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ و وصيت نموده‌اند ببخشايش و مهربانى بر بندگان خداى أُولئِكَ أَصْحابُ الْمَيْمَنَةِ آن گروه مؤمنان صابر مهربان اصحاب دست راست‌اند كه از جانب يمين عرش به بهشت روند يا خداوند يمن و بركت‌اند وَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِنا و آنان كه نگرويدند به نشانهاى ما يعنى بدلائل نصب كرده بر حق از كتاب و حجت هُمْ أَصْحابُ الْمَشْأَمَةِ ايشان اصحاب دست چپ‌اند كه ايشان را از جانب چپ عرش به دوزخ برند يا ايشان اهل شامت و نكبت‌اند عَلَيْهِمْ نارٌ مُؤْصَدَةٌ بر ايشان است در دوزخ آتش پوشيده يعنى سر آن دركه كه در آنجا معذب باشند بطبق بپوشند و مضبوط سازند كه نه روحى بدان درآيد و نه دودى از آن بيرون آيد
سورة الشّمس
سورة الشّمس
مكّيّة و هى خمس عشرة آية
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاها سوگند به آفتاب و تابش وى چون بلند گردد و بموضع چاشت رسد وَ الْقَمَرِ إِذا تَلاها و به ماه چون از پى رود آفتاب را يعنى پس از ان غروب كند در ليلة الهلال يا طلوع او تالى غروب شمس باشد در ليلة البدر وَ النَّهارِ إِذا جَلَّاها و سوگند بروز چون روشن كند زمين را يا بزدايد زنگ و تيرگى شب را وَ اللَّيْلِ إِذا يَغْشاها و به شب چون بپوشاند آفاق را يا خورشيد را يعنى ضوء او را وَ السَّماءِ وَ ما بَناها و سوگند به آسمان و به كسى كه او را بنا كرده است وَ الْأَرْضِ وَ ما طَحاها و به زمين و به كسى كه او را گسترده است وَ نَفْسٍ وَ ما سَوَّاها و سوگند بنفس آدم عليه السلام و كسى كه تسويه اعضاى او فرموده است فَأَلْهَمَها پس الهام داده و اعلام نموده مر آن نفس را فُجُورَها دروغ و ناپاكى و بىباكى او وَ تَقْواها و پرهيزگارى و نيكوكارى و فرمانبردارى او را يعنى بيان كرده و روشن ساخته و تعليم داده جواب قسم چيست قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاها به درستى كه رستگار شد هر كه پاك كرد نفس خود را از ادناس رذائل و يا نشو و نما داد او را بانواع و اجناس فضائل .