القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى ) — الصفحة ١٣٣٨
سورة عبس
وَ عِنَباً وَ قَضْباً و تاك انگور و سيب وَ زَيْتُوناً وَ نَخْلًا و درخت زيتون و خرمانيان وَ حَدائِقَ غُلْباً و باغهاى ديواربسته بزرگ درخت يعنى اشجار او متكاثف و بسيار وَ فاكِهَةً وَ أَبًّا و ميوه‌هاى تر و ميوه‌هاى خشك يا چراگاه اين همه كرديم مَتاعاً لَكُمْ براى برخوردارى شما وَ لِأَنْعامِكُمْ و براى تمتع چهارپايان شما فَإِذا جاءَتِ الصَّاخَّةُ پس چون بيايد آواز كركننده يعنى صيحه كه هر كه بشنود كر گردد مراد نفخه ثانيه است جواب اذا آنكه ببيند اهوال و شدايد بسيار يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ روز كه بگريزد و مرد از برادر خود با وجود موانست و مهربانى وَ أُمِّهِ و از مادر خود با وجود كثرت حقوق كه او راست وَ أَبِيهِ و از پدر خود با وجود وفور شفقت و عاطفت كه ازو ديده وَ صاحِبَتِهِ و از زن خود با وجود آنكه مونس روزگار او بوده وَ بَنِيهِ و از فرزندان خود با خيال استظهار بديشان لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ مر هر مردى را از اهل قيامت يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ آن روزگارى است كه مشغول مىدارد او را از مهم ديگران و در باب مشغولى قيامت شيخ فريد الدين عطار قدس سره حكايتى منظوم دارد - نظم
كشتى آورد در دريا شكست * تخته زان جمله بر بالا نشست
گربه و مواشى بر ان تخته بماند * كارشان با يكديگر پخته بماند
نى ز گربه موش را روى گريز * نى ز موش آن گربه را چنگال تيز
هر دو شان از هول درياى عجب * در تحيّر بازمانده خشك‌لب
در قيامت نيز اين غوغا بود * يعنى آنجا نى تو و نى ما بود
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ رويها باشد آن روز تابان و درخشان از نور ايمان ضاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ خندان و فرحناك و شادمان بسبب نجات از نيران و وصول به روضه جنان وَ وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْها غَبَرَةٌ و رويها باشد آن روز پر از غبار و تيرگى از كفر و عناد و خيرگى تَرْهَقُها قَتَرَةٌ فروگيرد آن را تاريكى و سياهى از انكار و عصيان أُولئِكَ آن گروه كه روى سياه گرفته و گردآلود دارند هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ ايشانند ناگرويدگان و دروغ‌گويان و نابكاران و تبه‌كاران .