القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى ) — الصفحة ١٢٢٤

سورة الحديد

بِالْقِسْطِ بعدل يعنى تا تسويه حقوق كنند بدان ميان يكديگر بوقت معاملات و انزال ميزان در زمان نوح على نبينا و عليه السلام بوده و گفته‌اند مراد اسباب انزال او است و امر بساختن آن وَ أَنْزَلْنَا الْحَدِيدَ و فرستاديم آهن را با آدم عليه السلام ما وردى فرموده كه آدم ع چون از بهشت به دنيا آمد سه وصله از آهن با وى همراه بود تير و پتك و سندان و در معالم آورده كه خدا چهار چيز با بركت از آسمان به زمين فرستاد آب و آتش و نمك و آهن فِيهِ در آهن بَأْسٌ شَدِيدٌ كارزار سخت است يعنى آلتهائى كه در كارزار به كار آيد ازو سازند خواه براى دفع دشمن چون سنان نيزه و شمشير و پيكان و خنجر و امثال آن و خواه براى حفظ نفس چون زره و خود و جوشن و جز آن وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ و در آهن است سودها مر مردمان را چه قوام صناعات و حرف تمام با آهن باز بسته است و هيچ حرفه نيست كه آهن درو دخل ندارد و نفع كلى خود آنست كه كفار از ترس شمشير و تير مسلمانان هراسان‌اند و اهل اسلام در اكثر بلاد از ايشان ايمن باشند پس حق سبحانه آهن فرستاد تا اعداى دين منزجر گردند و ترازو فرستاد تا معاملات وزن بر نهج راستى فيصل يابد و كتاب منزل گردانيد تا حق از باطل متميز شود وَ لِيَعْلَمَ اللَّهُ و تا ببيند خداى ، مَنْ يَنْصُرُهُ آن‌كس را كه يارى دين او مىكند وَ رُسُلَهُ و نصرت مىدهد فرستادگان او را باستعمال اسلحه در جهاد با كفار مراد مؤمن است كه يارى دهد پيغمبر را - بِالْغَيْبِ به پوشيدگى يعنى وقتى كه پيغمبر صلى اللّه عليه و سلّم حاضر نباشد چه منافقان در حضور پيغمبر عليه الصلاة و السلام مددگارى مىنمودند و در غيبت يار و هوادار نبودند - إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ به درستى كه خدا توانا است بر اهلاك دشمنان عَزِيزٌ غالب است بر همه به حكم و فرمان

وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا و به تحقيق ما فرستاديم نُوحاً نوح نبى را به بنى قابيل وَ إِبْراهِيمَ و ابراهيم خليل ع را به نمروديان وَ جَعَلْنا و وديعت نهاديم فِي ذُرِّيَّتِهِمَا النُّبُوَّةَ در فرزندان ايشان پيغمبرى را وَ الْكِتابَ و وحى كرديم بديشان كتابى را كه نامزد ايشان بود فَمِنْهُمْ پس بعضى از اين‌ها كه انبياء ع بديشان آمدند مُهْتَدٍ راه‌يافتگانند يعنى ايمان آوردند بكتاب و نبى وَ كَثِيرٌ مِنْهُمْ و بسيارى از ايشان فاسِقُونَ بيرون‌رفتگانند از طريق حق يعنى نگرويدند بكتب و رسل ثُمَّ قَفَّيْنا پس از پى درآورديم عَلى آثارِهِمْ بر عقب نوح ع و ابراهيم ع و امم ايشان بِرُسُلِنا به فرستادگان خود چنانچه بعد از نوح ع هود ع و صالح ع را و پس از ابراهيم ع اسماعيل ع و اسحاق ع و يعقوب ع و يوسف عليهم السلام وَ قَفَّيْنا و از پى درآورديم اين رسل و تمام كرديم انبياى بنى اسرائيل را بِعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ بعيسى پسر مريم عليه السلام را وَ آتَيْناهُ الْإِنْجِيلَ و عطا كرديم مر او را كتاب انجيل وَ جَعَلْنا و افگنديم فِي قُلُوبِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ در دلهاى آنان كه پيروى كردند مر عيسى را رَأْفَةً مهربانى وَ رَحْمَةً و بخشايشى بر يكديگر يعنى متابعان عيسى ع و خواص او را بر يكديگر مشفق و مهربان گردانيديم وَ رَهْبانِيَّةً و ايشان پيدا كردند طريقه رهبانيه را از پيش خود .