القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى ) — الصفحة ١١٤٣

سورة محمد

أُولئِكَ الَّذِينَ * آن گروه آنانند كه به حكم ازلى طَبَعَ اللَّهُ مهر نهاده است خداى عَلى قُلُوبِهِمْ بر دلهاى ايشان بنفاق و شك وَ اتَّبَعُوا و در پى رفتند أَهْواءَهُمْ هواى نفس خود را و به جهت آن تهاون مىكنند بكلام سيّد انام عليه الصلاة و السلام

وَ الَّذِينَ اهْتَدَوْا و آنان كه راه يافتند يعنى مؤمنان زادَهُمْ زياده مىگرداند استماع سخن پيغمبر عليه الصلاة و السّلام ايشان را هُدىً بصيرت و يقين وَ آتاهُمْ تَقْواهُمْ و مىدهد ايشان را آنچه مدد كند در ازدياد تقوى و دوام بر آن فَهَلْ يَنْظُرُونَ پس آيا انتظار مىبرند منافقان و كافران يعنى منتظر نيستند إِلَّا السَّاعَةَ مگر قيامت را أَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً كه بيايد بديشان ناگهان فَقَدْ جاءَ پس به درستى كه آمد و ظاهر شد أَشْراطُها علامتهاى آن چون مبعث پيغمبر عليه الصلاة و السلام و انشقاق قمر فَأَنَّى لَهُمْ پس از كجا باشد مر ايشان را إِذا جاءَتْهُمْ چون بيايد قيامت بديشان ذِكْراهُمْ پند گرفتن ايشان و توبه كردن يعنى چون روز قيامت بيايد تذكر و اتعاظ هيچ فائده ندهد فَاعْلَمْ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ يعنى چون سعادت موحدان و شقاوت مشركان و منافقان دانستى پس ثابت باش بر دانشى كه دارى به واحدانيت و دانسته كه معبود به حق نيست مگر خداى در حقايق سلمى آورده كه چون عالمى را گويند اعلم مراد به آن ذكر باشد يعنى ياد كن آنچه دانسته و در موضح آورده بدانكه هيچ ثوابى نيست برابر آنكه كسى كه گويد لا إله الا اللّه وَ اسْتَغْفِرْ و آمرزش طلب لِذَنْبِكَ براى ذنب خود و در معالم فرموده كه آن حضرت صلى اللّه عليه و سلّم مأمور شد به استغفار با آنكه مغفور است تا امت درين صورت سنت بوى اقتداء كنند و در تبيان آورده كه مراد آنست كه طلب عصمت كن ازو تا ترا از گناه نگاه دارد وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ و آمرزش طلب براى مردمان مؤمن و زنان مؤمنه و اين اكرامى است از خداى دربارهء اين امت كه پيغمبر صلى اللّه عليه و سلّم ايشان را بطلب آمرزش گناهان ايشان امر فرموده و از امام علام روح اللّه روحه منقول است كه حق سبحانه پيغمبر ص خود را امر كرد به استغفار گناهان امت و خلاف امر الهى از آن حضرت ص متصوّر نيست پس استغفار فرموده باشد و طلب آمرزش كرده حق تعالى از ان كريم‌تر است كه حبيب ص خود را فرمايد كه از من چيزى طلب و چون طلبد و عطا نكند پس معلوم مىشود كه امت را دولت آمرزش خواهد بود نظم

هرك را چون تو پيشوا باشد * نااميد از خدا چرا باشد

چون نشان شفاعت كبرى * يافت بر نام ناميت طغرى

امتان با گناهكاريها * به تو دارند اميدواريها

وَ اللَّهُ يَعْلَمُ و خداى مىداند مُتَقَلَّبَكُمْ جاى رفتن و گرديدن شما در دنيا وَ مَثْواكُمْ و آرامگاه و موضع قرار شما در عقبى يا مىداند و هرجا كه مىرويد در روز و هرجا كه مىباشد در شب .