ارشاد در معرفت و وعظ و اخلاق ( فارسى ) — الصفحة ٠.٧٦
الف : به نسخه‌هاى خطّى كه مراجعه شد :
است و برخى ديگر به قلم ديگرى ، اين دلالت بر آن دارد كه ، نسخه بعدا مقابله شده است . يكى از اين نمونه‌ها را مىتوان در برگ
a
13 ديد كه كاتب كلمهء « بدل » را نيز در حاشيه افزوده است .
- كاتب در يك برگ و در يك سطر يك كلمه را به دو گونه كتابت كرده است : « خش » ، « خوش » (
b
11 ، سطر 8 ) ؛ « خوشيها » . در متن « سخن » و در حاشيه « سخون » (
a
29 ) دارد . (
a
43 )
- كاتب نسخه ، مكرّر از علامت تنوين / ؟ / استفاده كرده است ؛ گاهى براى همزه / ؟ - ء / و گاهى براى « اى » ، كه در قديم براى آن از همزه / ؟ - ء / استفاده مىكردند . « 1 » چند نمونه از برگ
b
12 مىآوريم :
س 5 : وعده مولى تعالى .
س 9 : پاىهاى
س 13 : پارسايى
س 18 : آمدگى ؛ و همين كلمه را در برگ بعد (
b
13 ، س 7 ) امادكى نوشته است . يعنى بدون مدّ الف و با كاف تازى و ياى نقطه‌دار . و در برگ
b
26 ، س 1 « آمادگى . »
س 19 : به خانهء دانشمند چه آورده ؟
س 20 : گفت مال و جمال و پيرايه .
س 23 : پيرايه من .
ناگفته نماند كه اين علامت غير از علامت تنوين است كه كاتب در همان صفحه از آن نيز استفاده كرده است همچون : مثلا ( س 21 ) .
( 1 ) . در روح الارواح فى شرح اسماء الملك الفتّاح ( ر . ك : فهرست منابع ) ، نسخهء موزهء كابل ( 239 ) كاتب حالت اضافى را در كلمات مختوم به « ها » ى ملفوظ و غير ملفوظ با همزه / ؟ - ء / نشان نداده و به جاى آن از علامت تنوين / ؟ - / استفاده كرده است . مانند سراپرده دل . و نيز « يا » ى وحدت و تنكير را در كلمات مذكور با همين علامت نشان داده است . مانند : دلى بايد از هوا مصفّى و سينه ؟ به هدى محلّى . ( برگ 1 الف ) . گفتنى است كه كاتب نسخهء كابل ، طيّب ( طبيب يا حبيب ) بن احمد بن حسن بن محمّد بن احمد بن محمّد بن عطاء اللّه ناگورى هندى است كه نسخه را در جمادى الاوّل 718 ه كتابت كرده است . ( مقدمهء مصحّح ، صد و يازده ) .