ارشاد در معرفت و وعظ و اخلاق ( فارسى ) — الصفحة ٠.٦٢
فوائد مدنى كتاب
« كاشكى اين خواجه عذر پذيردى و مرا عقوبت نكندى . » (
b
116 /
T
)
وجه امرى با افزودن « مى » در آغاز فعل :
وجه امرى در اين كتاب مطابق رواج با آوردن « ب » سر مضارع است ، ولى در موردى افزايش « مى » نيز سر مضارع ديده شد :
« پيوسته از مولى عزّ و جلّ يارى مىخواه به گزاردن اين امانت . » (
b
31 /
T
) ؛
« تو كسب مىكن . » (
b
103 /
T
)
تقديم « را » بر فاعل :
« يكى را از آن پيران چشم بر وى افتاد . » (
a
101 /
T
)
تكرار ضمير و تكرار تعلّل :
« دوك رشتن من از دون همتى من نيست . » (
b
101 /
T
)
ماضى بعيد :
« هم درين كتاب پيشتر ياد كرده شده بود . » (
a
35 /
T
) ؛
« علامت بيمارى دل يادكرده شده بود . » (
a
35 /
T
)
فوائد مدنى كتاب
فوائد مدنى كتاب
از جمله فوائد فرهنگى و مدنى اين كتاب ، اشعار ، حكايات و اخبار رجال است . نام برخى رجال كه روايات و اخبار آنان در اين كتاب آمده ، و كمتر شهرت دارند بدين قرار است :
- ابراهيم نخعى ؛
- خواجه ابراهيم دركشى (
a
86 /
T
) ، معاصر مامون الرشيد ( 148 - 193 ه ) ، جاى ديگر ابراهيم دروازهءكشى (
b
70 /
T
) معاصر جدّ پنجم مؤلف بود ؛
- ابو اسحاق بشاغرى ، مؤلف كتاب فوائد ، بيشترين روايتها ازو نقل شده است ؛
- ابو تراب نخشبى ؛
- خواجه ابو الحسن كندى كه به سمرقند آمده بود ؛