ارشاد در معرفت و وعظ و اخلاق ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٧

اشعار فارسى

به دو تنگى بسنده كار مباش * تنگى گور و زندگانى تنگ

( رودكى ) ، 99

خواهى كه بر تو عيش همه سال خوش بود * يا بى ز دين و دنيا تو بهرهء كمال

بنگر بدان كه از تو فزون‌تر بود به علم * منگر بدان كه از تو فزون‌تر بود به مال

( نامعلوم ، احتمالا از مؤلف ) ، 111

زمان تا زمان هركه ياد آيدم * ندانم همى تا چه پيش آيدم

مبادا جدايى مرا از خداى * دگر هرچه پيش آيدم شايدم

( نامعلوم ) ، 9

يك دم بزنى به شك زنى ديگر دم * وانگه به ميان اين دو دم چندين غم

( نامعلوم ) ، 165

بگريز از آنكه گويد با تو وفا كنم * ور حاجتى بخواهى از من ، روا كنم

گر تو بيازمايى او را به حاجتى * گويد : بخواه ز ايزد تا من دعا كنم

( نامعلوم ) ، 95 حاشيه

گر شود شاكر تو هر مويم * شكر توفيق شكر چون گويم ؟

( نامعلوم ) ، 175 حاشيه

آنچه كردم گر از ادب دور است * گير شمشير و گردن اينك ران

گو بكش مر مرا و دور مكن * گو بزن مر مرا ، ز پيش مران

( فرّخى ) ، 149

ز نادان سخن مشنو و مشنوان * كه جز بر تباهى نگردد زبان

( آفرين‌نامه ) ، 39

حقّا غمين شدم من از مردم آزمودن * سالى برهنه بودن بر گس سنا غنودن