ارشاد در معرفت و وعظ و اخلاق ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٦

اشعار فارسى

چو بردار خواهد بدى ميوه‌دار * پديد آيدش گل به وقت بهار

( نامعلوم ) ، 202

تازى و پارسى همه نزديك ما يكيست * نزديك او گرامى پرهيزگارتر

( رودكى ) ، 15 حاشيه

ز دانش چه چاره بود اى پسر * به دانش جدايى تو از گاو و خر

( آفرين‌نامه ) ، 39

و گر هيچ دل را بمانى تو كور * پس افزون نه‌اى اى پسر بر ستور

( آفرين‌نامه ) ، 39

چيز از پى جانست ، نه جان از پى چيز * چون جان برود كجا به كار آيد چيز

( نامعلوم ) ، 107

مكن اندر هواى دوست غلوّ * همچنين در بدىّ دشمن نيز

زانكه شايد بدانكه دوست شود * دشمن دشمن تو يار عزيز

( نامعلوم ) ، 78

هرچه خورد مردم نادان خورش * خوى بدش گيرد از آن پرورش

( خواجه حكيم سمرقندى ) ، 58

علم حاصل كن ار همىخواهى * كه به فردوس دركنى تو نشاط

علم حاصل مكن بدان كه به دو * نان مسجد خورى و وقف رباط

( نامعلوم ) ، 40

نشان تو گفته است مرد مجرگ * گلوبنده بنده است تا روز مرگ

( آفرين‌نامه ) ، 39

سنگ و گوهر يكى است چون نخورى * چه كنى خان‌ومان خود پرسنگ