ارشاد در معرفت و وعظ و اخلاق ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٤

اشعار فارسى

خوردن و فردا نهادن ابلهيست * روز نو را روز مايه با ويست

( نامعلوم ) ، 167

وصلت به شاه مرتبهء هر گداى نيست

( نامعلوم ) ، 86 حاشيه

مىبلرزد دلم ز بيم نياز * همچون سيماب بر كف مفلوج

مرد نانى كزو مدد نبود * نخورد جز به خون دل ممزوج

( نامعلوم ) ، 162

هيچ در خير بر تو باز نگردد * تا در عصيان تو فراز نگردد

تا تو ز راه فضول بازنگردى * هيچ در امر بر تو بازنگردد

( نامعلوم ) ، 86

چو در كدخدايى كنى دست برد * نبايد ترا يك كلاه از دو برد

( بو شكور بلخى ) ، 98

هركه را بهره داد ايزد فرد * تندرستى و امن و پوشش و خورد

زين جهان بهرهء تمام بيافت * گو به گرد فضول هيچ مگرد

كآنچه افزون ازين بود ، آزست * آز را خاك سير نتوان كرد

( نامعلوم ) ، 110

هر غم و اندوه كه آيد بر وى * شاد بدان باش كه مىبگذرد

نالش تو شادى دشمن بود * چرخ به ناليدن تو ننگرد

( نامعلوم ) ، 150

آنچه از تركان تراشى روزى تركان بود * آخرش غارت ربايد گرچه آن پنهان بود

( قانع نخشبى ) ، 32