ارشاد در معرفت و وعظ و اخلاق ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٦

ب . يادداشت‌هاى پراكنده

ص 37 /

b

25 : ملعون من سبّ والديه . . . ؛ در مسند احمد بن حنبل : « لعن اللّه من سبّ والديه » ؛ نيز :

جامع الصغير ، شمارهء 8207 .

ص 38 /

a

26 : و انّ من ادبته فى الصّبى . . . ؛ اشعار صالح بن عبد القدوس الازدى الجذامى ( م :

حدود 160 ه ) است . شاعر حكيم بوده و تمام اشعار او از نوع امثال و حكم و آداب است . ر . ك : الاعلام ، ج 3 ، ص 192 ؛ تاريخ آداب اللغة العربية ، ج 2 ، ص 90 ؛ قطيف الازهار ، 213 .

ص 39 /

a

27 -

b

26 : بيت‌هاى آفرين‌نامه :

1 . اگر تو بياموزى اى پور باب . . .

2 . و گر هيچ دل را بمانى تو كور . . .

3 . ز دانش چه چاره بود اى پسر . . .

4 . ز نادان سخن مشنو و مشنوانش . . .

5 . كه بيكار بيكار خواهد ترا . . .

6 . نشان تو گفت است مرد مجرگ . . .

هيچ كدام از اين ابيات در اشعارى كه ژيلبر لازار از آفرين‌نامه در اشعار پراكندهء قديم‌ترين شعراى فارسى زبان گرد آورده است ، نيامده است . بيتى كه ژيلبر لازار با قافيهء « مرگ » و « مجرگ » آورده ، اينست :

چنين گفت هارون مرا روز مرگ * مفرماى هيچ آدمى را مجرگ

( ص 103 )

ص 39 /

a

27 : مجرگ : بيگار و سخره بود چه به قهر و چه به خوشى . بو شكور گفته است :

چنين گفت هارون مرا روز مرگ * مفرماى هيچ آدمى را مجرگ

ر . ك : فرهنگ قوّاس ، 150 ؛ اشعار پراكندهء قديم‌ترين شعراى فارسى زبان ، 103 .

ص 40 /

a

28 : المؤمن من امن جاره بوائقه . ر . ك : جامع الصغير ، شمارهء 7913 ؛ فرهنگ مأثورات :

556 .

ص 41 /

a

28 : ما آمن . . . طاو . ر . ك : جامع الصغير ، شمارهء 7771 .