تحفة أهل العرفان في ذكر سيد الأقطاب روزبهان ( فارسى ) — الصفحة ١٤٨

باب پنجم در فوائد متفرقه

[ تا مى ز لب يار به جام است مرا * راه ازل و ابد دو گام است مرا ]

و له

تا سايهء مشك بر گل انداخته‌اى * بس دل كه ز درد عشق بگداخته‌اى

تا غاليه بر گل و سمن ساخته‌اى * از جان و دلم صبر بپرداخته‌اى

و له

چشم از رخ خوبت آفتابى دارد * حسن از قبل روى تو تابى دارد

مسكين دل شوريدهء سرگشتهء من * از تاب سر زلف تو تابى دارد

و له

دل در هوس رخ چو باغ ارمت * خون گشت ز بس كه خورد خوناب غمت

جانى دارم فداى خاك قدمت * از پاى درآمده ز دست ستمت

و له ايضا

سوداى تو بگرفت سر آستيم * كج كرد به جملگى همه راستيم

ديوانه همىخواستى اى دوست مرا * ديوانه شدم چنان كه مىخواستيم

و له ايضا

گر تاب در آن زلف نگون اندازى * زهاد ز صومعه برون اندازى

ور عكس جمال خود به روم اندازى * بت‌ها به سجود سرنگون اندازى