تحفة أهل العرفان في ذكر سيد الأقطاب روزبهان ( فارسى ) — الصفحة ١٤٧

باب پنجم در فوائد متفرقه

معين گشت كار عشق و توحيد * چو اقدام قدم والاتر افتاد

من از بحر قدم ساغر كشيدم * ندانم مر تو را اين باور افتاد

به صحو اندر حقيقت راه مىرو * چو دل از شور و مستى بر درافتاد

به قاموس قدم صد غوطه خوردم * به دستم از صدف اين گوهر افتاد

سپاه صبح چون در تاخت ناگاه * جهان اندر جهان پرزيور افتاد

چو تيغ آفتاب از شرق برجست * همه روى زمين بر خنجر افتاد

هزاران بيضهء كافور در صبح * ز شادروان شب در اختر افتاد

ز هر دو كون دامن در كشيدم * مرا در فقر فخرى خوش‌تر افتاد

هزاران مهتران اندر ولايت * بر من اين زمان مر كهتر افتاد

و له ايضا ( روح اللّه روحه )

چون فروشد زورق از درياى اخضر نيم‌شب * شد جهان مانندهء درياى عنبر نيم‌شب

سر نهادند از تحير خلق بر بالين خواب * من ز خواب غافلان برداشتم سر نيم‌شب

بارگاه عشق را چون ديدم از اغيار پاك * حجرهء خاص ملك را كوفتم در نيم‌شب

درگشادندم كه تنها بودم و دل سوخته * طالب و عاشق چو ابراهيم آزر نيم‌شب

چون درون در شدم ديدم جهانى را چو خود * چشم‌ها پراشك و رخ پرگوهر و زر نيم‌شب

صد هزاران موسى و عيسى و ابراهيم و نوح * بر سر از خاك تحير كرده افسر نيم‌شب

اى بسا سر قدم كاندر سحرگه مىزنند * از عيون عاشقان در سر آن سر نيم‌شب

و له ايضا ( قدس اللّه روحه العزيز )

[ تا دولت وصل بر نظام است مرا * كار همه آفاق به كام است مرا ]