تحفة أهل العرفان في ذكر سيد الأقطاب روزبهان ( فارسى ) — الصفحة ١٤٥

باب پنجم در فوائد متفرقه

چو دل غارت شد اندر شوق عشقش * بيا تا در غمانش جان سپاريم

در آن مجلس كه گوهرها فشانند * بيا تا ما دل پرغم بياريم

بيا تا در ره‌آورد وصالش * براى نورهى جان را نو آريم

شباهنگ فلك خود نيك داند * كه ما هر شب به ليل اندر نهاريم

همه مرغان عالم نوبرانند * بدان اى جان كه ما مرغان پاريم

همه بيكار مىگردند از اين كار * به جان جان كه ما خود عين كاريم

در اين ميدان سفلى گاه ناورد * به مركب‌ها [ ى ] ربانى سواريم

در اقليم معارف مركب عشق * به گِرد نقطهء وحدت مداريم

در آن مجلس كه مردان وصالند * وراى دست مجلس از كباريم

ز مقطع‌ها [ ى ] كون و آفرينش * در آن ميدان چو بينى بركناريم

چو طوفان قدم سيلاب راند * در آن طوفان وحدت پاى داريم

ميان لشكر عشاق حضرت * ز اخيار همه عالم خياريم

نگارستان بستان ازل را * چو بينى از نگارستان نگاريم

و له ايضا ( قدس اللّه روحه العزيز )

منم كه مطلع صبح ازل جنان من است * منم كه خازن سر قدم روان من است

هواى عالم علوى مطار روح من است * نشان خاتم ملك ابد به جان من است

بيان عقل كل اندر مراتب جبروت * هر آنچه گويد يك نكته از بيان من است

خميرمايهء اسرار در خزانهء عشق * از آن جهان سراسيمه در جنان من است

ز بحر علم لدنى و رمزها [ ى ] خضر * هزار چشمه از آن بحر در دهان من است

درين زمانه منم هم قران قطب و خضر * از آنكه قطب درين علم هم قران من است

نهان خانهء غيب از سرادق اعلى * بيان‌هاى معانيش در زبان من است