تحفة أهل العرفان في ذكر سيد الأقطاب روزبهان ( فارسى ) — الصفحة ١٤٤

باب پنجم در فوائد متفرقه

گر طفل دينهء « 1 » عدمم غم مخور به من * من طفل دينه در ره فردا برآورم

از منتها زنند دم آنها كه عارفند * من وصل در طريقهء مبدا برآورم

حسن و جمال آينهء جان ما شدست * بس آينه ز صورت زيبا برآورم

آمد زمان آنكه مطاياى « 2 » معرفت * پربار شوق و عشق به عقبا برآورم

دامن‌كشان شوم سوى حضرت به راه قدس * دست طرب به سايهء طوبى برآورم

چون ديده گشت پر ز جمال و جلال دوست * آنگه ز هر دو كون تبرا برآورم

و له ايضا ( روح اللّه روحه العزيز )

بيا تا دست از اين عالم بداريم * بيا تا پاى دل از گل برآريم

بيا تا بند گردون بگسلانيم * بيا تا كار دنياها سر آريم

بيا تا بردبارى پيشه گيريم * بيا تا تخم نيكويى بكاريم

بيا تا از دل و جان در غم يار * چو ابر نوبهارى خون بباريم

بيا تا در بساط حسن جانان * به هر دم صد هزاران جان‌نثاريم

بيا تا در بساط كم‌زنانش * ز هرچه آن كمترست خود را كم آريم

بيا تا در بلا و امتحانش * چو شيران شكارى پاى داريم

بيا تا هر دو عالم پيش عشقش * به عشق اندر كم از ذره شماريم

بيا تا در مرادش بىمرادى * گزينيم و بهانه درنياريم

بيا تا پيش امرش همچو مردان * سراندازى كنيم و سر نخاريم

شراب الفت دردش كشيديم * دم اندر دم هنوز اندر خماريم

به دار الضرب عشق او چو اكسير * عيار هر عيارى را عياريم

( 1 ) - ديروزى ( 2 ) - جمع مطيه : حيوان سوارى چون اسب و اشتر و استر .