مجموعه مقالات برگزيده كنگره بزرگداشت آيت الله سيد على آقا قاضى (ره) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٤٩
اهميت توسل به انسان كامل در عرفان سيد على قاضى
جام صهبا ز كجا بود مگر دست كه بود * كه درين بزم بگرديد و دل شيدا بود
خم ابروى تو بود و كف مينوى تو بود * كه به يك جلوه ز من نام و نشان يك جا برد
در حقيقت انسان با معرفت نفس به توحيد حقيقى ميرسد و هنگامى كه توحيد آشكار شد ، موحّد واقعى نيز نظير مرحوم قاضى ظهور و بروز مىكند كه به بيان امام صادق ( ع ) اگرچه به ظاهر و به لحاظ جسمانى در ميان خلق است و لكن قلب او با خداست « العارف شخصه مع الخلق و قلبه مع الله » « 1 »
اهميت توسل به انسان كامل در عرفان سيد على قاضى
اهميت توسل به انسان كامل در عرفان سيد على قاضى
با مراجعه به كتبى كه درباره سلوك عارفانه در حوزه عرفان عملى به نگارش درآمده ، ميتوان فهميد كه بحث توسل به آن صورت كه توسط مرحوم قاضى مورد توجه قرار گرفته ، جدّى نيست . بنابراين در فِرَق و مكتبهاى صوفى ، سلوك به معناى توسل ، جايگاهى ندارد و اين فقط در دستگاه عرفانى آيت الله قاضى است كه اين مسأله داراى اهميّت فراوانى است . در واقع اگر بخواهيم تصويرى از عرفان ايشان داشته باشيم ، بايد اين گونه بگوييم كه انسان كامل در حوزه عرفان ، محور هرگونه حركتى است و تأكيد آيت الله قاضى در بحث سلوك عملى بر امر توسل به انسان كامل خصوصاً حضرت سيد الشهداء ( ع ) ، نشان دهنده مبناى عرفانى اوست . اساساً مسأله توسل ، بيرون از زبان شريعت نيست و لذا سلوك عرفانى بر مبناى توسل ، از امام رضا ( ع ) به شكل سلسله عرفانى توسط استاد و شاگرد به مرحوم قاضى منتقل شده است .
از ويژگيهاى بارز ايشان ، توجه خاص به عزادارى حضرت امام حسين ( ع ) است . حسين بن على ( ع ) نه تنها مصداق بارز انسان كامل عرفانى است و خليفه حق تعالى بر موجودات و وارث علوم انبياء الهى است و از اين زاويه آن حضرت واسط بين حق و خلق بوده است ، بلكه خصوصيّتى از آن حضرت ظهور پيدا كرده كه او را شايسته برترين انسانها قرار داده است . به لقاء حق رسيدن ، آمال و آرزوى هر سالكى است ولى زيباترين و خالصترين آن در انحصار سيدالشهداء ( ع ) است ؛ او كه همه هستى خويش را در طبق اخلاص قرار داده و به معبودش تقديم نموده ، الگوى تام و تمامى است كه هر سالكى با اقتداء به او از انانيّت نفسانى خويش فارق شده و در وراى منيّتها ، خداى خود را جستجو مى نمايد در حقيقت توسل به امام حسين ( ع ) راهى است براى رسيدن به خداى متعال . آيت الله قاضى مىفرمايد :
( 1 ) - مصباح الشريعه ، ص 191 .