گفتارها و نوشتارها در نشريات و مقدمه كتاب ها (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥١١

موارد تكبر

انسان مىتواند با دقت و تأمل در خود و ديدن آثار كبر در خويش از وجود مرض كبر در روانش آگاه شود .

از پيغمبر گرامى اسلام روايت شده است كه فرمود :

لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ مَنْ كَانَ فِى قَلْبِهِ مِثْقَالُ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ مِنَ الْكِبْر ؛

كسى كه در دلش به اندازه حبه خردلى از كبر باشد ، در بهشت داخل نمىشود .

اين مطلب هم هست كه آيا منظور ، در اين روايت ، فقط كبر و تكبر در برابر خدا و رسول خداست - كه موجب كفر است - يا تكبر در مقابل مردم - كه باعث فسق است - نيز مشمول اين روايت مىشود . و چنين كسى نيز حق ورود در بهشت را ندارد . و به هر حال ، صفت كبر يكى از صفات نفسانى و روحى انسان است كه از قوهء غضبيه يا بهيميه سرچشمه گرفته است و از مهم‌ترين امورى است كه انسان بايد آن را مورد توجه قرار دهد و در ازالهء آن كوشش نمايد .