گفتارها و نوشتارها در نشريات و مقدمه كتاب ها (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٢٨

تكبر

نكند از اين‌ها باشيم !

« سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ » ؛

به زودى خوار در دوزخ درمىآيند .

ما آنها را ، متكبرين را خوار كرده ، به جهنم مىاندازيم . تعجب مىكنم ! از آيه اين جور استفاده كرديم ، چه جور خوارشان مىكند . آيه ديگر روشن مىگويد ، اين آيه را درست دقت كنيد ، وقتى كه « فَرِيقٌ فِى الْجَنَّةِ » شد « و فَرِيقٌ فِى السَّعِيرِ » ، متكبرين را ، خبيث‌ها را نزديك جهنم بياوريم ، سوسك‌ها را مىريزند روى هم ، يك خاك انداز پر مىكنند مىريزند در جهنم . اين پذيرايى ماست از واردين به آن محيط . مقابل واردين محيط ديگر :

« وَ سِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ زُمَراً » ؛

و كسانى كه از پروردگارشان پروا داشته‌اند ، گروه گروه به سوى بهشت سوق داده شوند .

اى آيات قرآن چه اثرى مىگذاريد ؟ يك جمله همين جا متذكر شدم ، برايتان بگويم . پيامبر گرامى چند نفر از جوان‌ها را گفت بياييد بنشينيد اين‌جا - جوان‌ها به شما مىگويم ، مقايسه كنيد خودتان را با آن جوان‌ها - گفت : بياييد بنشينيد اين‌جا .

نشستند جلوى حضرت ، گفت : من سه چهار آيه مىخوانم ، ببينم كدامتان گريه مىكنيد . شروع كرد به خواندن آيات ، با آن تُنى كه او مىخواند - چه خوش است صوت قرآن ز تو دلربا شنيدن - خواند ، چند نفرشان گريه كردند . فرمود : هر كس گريه كند ، بهشتى است . يكى گريه نكرد ، فرمود : اگر دفعه دوم هم خواندم و گريه كرديد ، بهشتى هستيد .

كجا رفت اين‌ها ؟ كجاست اين سينه‌ها و اين دل‌ها و اين گوش‌ها و اين روح‌ها و اين انسان‌ها ، اين انسان‌هاى آسمانى ؟ ما كجا و اين‌ها كجا ؟ نه اشك روان نه رخ زردى ،