گفتارها و نوشتارها در نشريات و مقدمه كتاب ها (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٨٥

17 . اخلاق اسلامى ( در وادى محبّت )

من و او در اوان كودكى بزها و برّه‌ها را در چراگاه مىچرانديم و به همراه يكديگر بيابانگردى مىكرديم . اما اى كاش نه من ، نه او و نه بره‌ها هيچيك بزرگ نمىشديم كه تا هنگام نفخ صور در كنار يكديگر باشيم .

مىگويند مجنون بيچاره را كتك زدند و كشان كشان به سوى كعبه بردند تا از عشق دنيوى خويش توبه كند . به او گفتند دامان كعبه را بگير كه :

استار الكعبة ظل اللَّه ؛

استار كعبه دامان حق است .

اين پرده را بگير و بگوى :

البيت بيتك و الضيف ضيفك ؛

خدايا خانه ، خانهء تو و ميهمان ، ميهمان توست .

آن گاه با خضوع عرضه بدار :

اللهم ! اخرج حب ليلى من قلبى ؛

خداوندا ، حب و دوستى ليلى را از قلب و جان من بيرون بياور .

او نگاهى كرد ، آهى كشيد و گفت :

اللهم زد فى قلبى حب ليلى ؛

خداوند محبت ليلى را در قلب من افزون فرما .

چرا ما به محبت‌هاى خود جهت نمىدهيم و آن را مختص خدا و اولياى او نمىنماييم ؟

نزد مرحوم شيخ ابو القاسم قمى ، صاحب كتاب قوانين - اين مرد جليل القدر كه داراى مقام كشف و كرامت بود - شعرى از شيخ بهايى - رحمه اللَّه - خواندند . ايشان غش كرد و بيهوش شد . شعر خطاب به حضرت حجت - صلوات اللَّه و سلامه عليه - است :

عشاق جمالك احترقوا * فى بحر صفاتك قد غرقوا

عشّاق جمال تو مىسوزند و در درياى لا يتناهى صفات تو غرق مىشوند .

« وَ لكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمَانَ وَ زَيَّنَهُ فِى قُلُوبِكُمْ » ؛

خداوند ايمان را محبوب شما و زينت قلوبتان قرار داد .