گفتارها و نوشتارها در نشريات و مقدمه كتاب ها (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٧١

15 . اخلاق اسلامى ( تأديب الهى )

نماز خويش حداكثر استفاده را ببرد .

در حالات ابن ابى جمهور احسايى - كه از بزرگان علماى بوده است - مىنويسند :

پس از نماز صبح تسبيح به دست مىگرفت و تعقيبات حضرت زهرا - سلام اللَّه عليها - مىخواند و با هر ذكرى قطره‌اى اشك از چشمانش فرو مىريخت ؛ به گونه‌اى كه تسبيحات او يك ساعت به طول مىانجاميده است ؛ « و مع كلّ تسبيح قطرة من دمع العين » .

با خدا راز و نياز كنيد و اين حالات را از خدا بخواهيد . در دعاى دوم از مناجات خمسة عشر - كه مناجات الشاكين عن النفس است - چه زيبا مناجات كردن را به انسان مىآموزند :

إِلَهِى إِلَيْكَ أَشْكُو نَفْساً بِالسُّوءِ أَمَّارَةً وَ إِلَى الْخَطِيئَةِ مُبَادِرَةً ، وَ بِمَعَاصِيكَ مُولَعَةً ، وَ لِسَخَطِكَ مُتَعَرِّضَةً . . . إِلَهِى إِلَيْكَ أَشْكُو قَلْباً قَاسِياً مَعَ الْوَسْوَاسِ مُتَقَلِّباً .

مرحوم فيض در كتاب وافى مىگويد : « كل من على الارض مرضى و كل من تحت الارض موتى » . اين زمين بيمارستان است و قبرستان . هر كه در زير زمين است ، مرده است و هر كه بر روى زمين است ، مريض است .

عدم تمايل به مناجات مرض است . دست به دعا برداريد و در اواخر شب اين جملات را با سوز دل بيان كنيد :

إِلَهِى تَعَرَّضَ لَكَ فِى هَذَا اللَّيْلِ الْمُتَعَرِّضُونَ وَ قَصَدَكَ فِيهِ الْقَاصِدُونَ وَ أَمَّلَ فَضْلَكَ وَ مَعْرُوفَكَ الطَّالِبُون .

در قرآن جمله‌اى از حضرت عيسى عليه السلام نقل مىكند كه مىفرمايد :

« وَ جَعَلَنِى مُبَارَكاً أَيْنَ مَا كُنْتُ » ؛

و هر جا كه باشم مرا با بركت ساخته .

آيا بركت ما هم به جامعه مىرسد ؟ يا علف‌هاى هرزى هستيم در صحراى انسانيت ؟ اميدوارم تقوا پيدا كنيم . تزكيه نفس بيابيم . و انسان كامل شويم تا توفيق ترك گناهان و نورانيت قلوب نصيبمان گردد . ان شاء اللَّه .