گفتارها و نوشتارها در نشريات و مقدمه كتاب ها (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٧٦
7 . اخلاق اسلامى ( هجرت از هوى تا خدا )
آن منحرف نشود و درست بپيمايد ، به مراحلى از عصمت دست مىيابد و به مقام نيابت امام و خلافت خداوند نايل مىگردد ؛ اما اگر اندكى از قافله متقين فاصله گيرد و انحراف حاصل شود ، آن چنان سقوط مىكند كه تصور آن براى انسان ممكن نيست .
من به دوستانى كه وارد اين مرحله شده‌اند و راه سفر به سوى خدا و رسول را پيش گرفته‌اند ، توصيه مىكنم كه از هم اكنون عنان نفس خود را در دست گيريد و با شيطان حساب را تصفيه كنيد و رابطه خود را با خدا و رسول محكم نماييد و بدانيد كسى كه در اين مرحله به شما هشدار بدهد و خطرات مسير را بيان كند ، از آن كه تنها به بيان نيكىهاى شما مبادرت ورزد به مراتب ارزشمندتر و والاتر است .
فان الصادق عليه السلام قال :
أَحَبُّ إِخْوَانِى إِلَيَّ مَنْ أَهْدَي إِلَيَ عُيُوبِي .
امام صادق عليه السلام در اين روايت مىفرمايد :
بهترين برادران من كسانى هستند كه عيوب مرا به من هديه نمايند .
آنچه در ميدان عمل مشاهده مىكنيم اين است كه اكثر افراد از كسانى كه تعريف آنها را مىكنند خوشنودند و از كسانىكه به بيان عيوب آنان مىپردازند ناخوشنود . اين خود مرضى است كه گاه بر جان و روان انسان مسلط مىشود و آدمى را از درون مىپوساند و از بين مىبرد .
اما آنچه ما به تجربه دريافته‌ايم اين است كه دشمنى كه نقايص انسان را مىگويد از دوستى كه پيوسته از او تعريف مىكند نافع‌تر است . سخن امام معصوم مؤيد مطلب ماست كه مىفرمايد :
من مدحك فقد ذبحك به غير سكّين ؛
هر كه تو را تعريف كند ، بى چاقو سرت را بريده است ؛ به واسطه هواى نفسى كه در عمق جان تو ايجاد كرده است .
به بحث بازگرديم . سخن از هجرت بود و حركت انسان‌ها از هوى تا خدا . مولاى