گفتارها و نوشتارها در نشريات و مقدمه كتاب ها (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٥٨
پاسخ به سؤالات اخلاق اسلامى
گناه نكنيد ، من قول مىدهم ترك گناه به تدريج در روح شما اثر مىگذارد و شما هم اهل بكاء و گريه خواهيد شد . قلبى كه پاك باشد ، به تدريج متأثر نيز خواهد شد .
ما در روايت داريم : اگر كسى به گونه‌اى خود را تربيت نمايد كه در هر كجا بخواهد بتواند گريه كند ، منافق است . اشك انسان در اختيار خودش نبوده و قهرى است و گريه نيز در حب و بغض ملاك و ميزان نيست .
آيا صدق گفتهء كسى را كه ادّعا مىكند من امام زمان عليه السلام را ديده‌ام ، باور كنيم يا خير ؟
* به گمان من ، هر كس چنين ادعايى نمايد ، مورد اطمينان نيست ؛ زيرا كسى كه به حضور آن حضرت رسيده باشد ، هرگز اين مطلب را فاش نخواهد كرد ، مگر در مورد افراد مطمئنى كه به ندرت جريان حضور به پيشگاه آن حضرت را ابراز كرده‌اند .
ديدار امام زمان عليه السلام شرايط خاصى دارد . بايد انسان مكروهات را ترك كند و در امتحانات طاقت فرساى خداوند توفيق يابد و هنگامى كه انسان به چنين مقامى نايل شد ، هرگز جريان ديدار خود را ابراز نخواهد كرد . اما اگر كسى بگويد كه من با آن حضرت رفاقت دارم ، رابطه دوستانه دارم ، با هم سر يك سفره مىنشينيم ، غذا مىخوريم و . . . مطمئن باشيد اين سخن از استحكام خاصى برخوردار نيست .
آيا اين گفته كه « شيعه به جهنم نمىرود » ، صحيح است يا خير ؟
* خير ، چنين مطلبى وجود ندارد ؛ چون خلاف آيه صريح قرآن است . خداوند در قرآن مىفرمايد :
« إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوَالَ الْيَتَامَى ظُلْماً إِنَّمَا يَأْكُلُونَ فِى بُطُونِهِمْ نَاراً » ؛
آنان كه اموال يتيمان را به زور و ستم مىخورند ، در حقيقت آتش جهنم را به شكم خود فرو مىبرند .
همان گونه كه مشاهده مىكنيد ، آيه عام است و نسبت به شيعه و غير شيعه