گفتارها و نوشتارها در نشريات و مقدمه كتاب ها (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٠٦
بدن
خدا ، دنيا آخرين همت من نباشد ؛ دانش من منحصر به دنيا نباشد ؛ تمام كوشش ، دانش ، فكر ، طراحى و كار همه مربوط به اين دنيا نباشد . اشاره به اين معناست ؛ تصريح به اين معناست كه انسان‌هاى دنيا راه را گم كرده‌اند و همه همتشان اين دنياست و غير اين دنيا را نمىبينند .
برادر ، خواهر ،
به جهان نگاه نكن كه متمدن‌اند ، مترقىاند ، ابرقدرت‌اند ، كاخ‌ها دارند ، توپ‌ها دارند ، بمب اتم دارند ، بمب ئيدورژنى درست مىكنند ؛ اين‌ها را نگاه نكنيد ! به خدا قسم ! راه را گم كرده‌اند ، و شما راه را پيدا كرده‌ايد !
خدا شكرت ! كه ما را به ايمان و ما را به قرآن هدايت كردى ، و از اين ضلالت‌ها - كه دنياداران دارند - به ما ندادى ، و توفيق اين كه تو را شناختيم ، و به سوى تو آمديم ، به ما عنايت كردى :
« ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَ يَتَمَتَّعُوا وَ يُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ » .
ببين قرآن چه مىگويد ؟
پيامبر ، اين‌ها را به حال خودشان واگذار . اين‌ها حيوانات زنده‌اند ؛ اين‌ها حيوان متمدن‌اند ؛ اين‌ها روباه‌هاى متمدن‌اند ؛ اين‌ها حيوانات‌اند !
« وَ يُلْهِهِمُ الْأَمَلُ » ؛
بگذار ، آرزوها اين‌ها را ببرد .
« فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ » ؛
و زود باشد ؛ كه اين‌ها بفهمند ؛ دنيا چنين دنيايى است !
اميد است ، ان شاء اللَّه دوستان متوجه شوند ؛ اميد است ان شاء اللَّه برادران و خواهران دريابند كه به حمد اللَّه در ايران جوى پيدا شده است كه اسلام راستين را بهتر مىيابيم .