گفتارها و نوشتارها در نشريات و مقدمه كتاب ها (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٠٥
بدن
كرده و او را در عرض اين دانش‌ها ندانسته است ؛ به سراغ آنها رفته ؛ يعنى سراغ جان ، و سراغ بدن .
بدن
بدن
سراغ همين بدن كه چگونه اين بدن را تربيت كند . اى اف بر انسان‌هاى دنيا ! چقدر راه را گم كرده‌اند و به بيراهه مىروند .
برادران و خواهران ،
به انسان‌هاى امروز دنيا بنگريد ! من از شما مىپرسم ، اين انسان‌هاى دنيا ، اين كشورهاى بزرگ ، اين ابرقدرت‌هاى جهان ، اين به اصطلاح متمدن‌ها را ببينيد ، و از اين‌ها بپرسيد : آيا تمام كوشش‌ها ، تمام فعاليت‌هاى شبانه روزى بشر ، تمام كوشش‌هاى بشر ، غير از اين است كه اين بدن را تربيت كند ؟ خوب بخورد ، خوب بپوشد ، خوب مركوب پيدا كند ، خوب با دشمن بجنگد ، خوب ديگران را بكوبد ، خوب بكشد ، و خوب با ديگران مبارزه كند ؟ آيا بشر امروز غير از اين هدفى دارد ؟
وَ لَاتَجْعَلْ مُصِيبَتَنَا فِى دِينِنَا وَ لَاتَجْعَلْ دُنْيَانَا أَكْبَرَ هَمِّنَا وَ لَامَبْلَغَ عِلْمِنَا .
در يك دعايى مىخواندم ، امام كاظم - سلام اللَّه عليه - در يك شب بسيار شريفى با خدا راز و نياز مىكند ، و اين دعا را مىگويد :
وَ لَاتَجْعَلْ مُصِيبَتَنَا فِى دِينِنَا . . .
خدا ، هر مصيبت بدنى بر من بيايد ، مهم نيست ؛ هر مصيبت مالى پيش بيايد مهم نيست ؛ مالم تلف شود ، چيزى نيست ؛ بميرد انسان مطلبى نيست ؛ فرزند از دستش برود مطلبى نيست .
وَ لَاتَجْعَلْ مُصِيبَتَنَا فِى دِينِنَا
؛ پروردگارا ، مصيبت دينى نداشته باشم ؛ دينم مصيبت نبيند . بعد مىفرمايد :
وَ لَاتَجْعَلْ دُنْيَانَا أَكْبَرَ هَمِّنَا وَ لَامَبْلَغَ عِلْمِنَا .