مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٩٦

بخشندگى ، پارسائى و عبادت آن حضرت

عبدالمطّلبم ، گفتم : روشنتر بگوييد ! فرمود : علوى فاطمى . عرض كردم : آقا جان آيا شعرى سروده‌ايد ؟ فرمود : آرى ، گفتم : مقدارى از اشعارت را برايم بخوان ! فرمود :

ما نگهبانان حوض كوثريم

واردان آن را مىچشانيم و سيراب مىكنيم

كسى جز به وسيلهء ما رستگار نشد

و كسى كه محبت ما توشهء اوست نوميد نيست

و هر كه ما را خرسند كرد از جانب ما خرسند گشت

و هر كه به ما بدى كرد ، هنگام تولدش بد بوده است

و هر كه حق ما را غصب كرد

پس روز رستاخيز وعدگاه اوست !

سپس از جلوى چشمم رفت تا وارد مكّه شدم ، حجم را به پايان رساندم و برگشتم وقتى كه به « ابطح » رسيدم ديدم جمعى حلقه زده‌اند ، رفتم ببينم چه خبر است ناگهان چشمم به همان هم سفرم افتاد ، از نام او پرسيدم ، گفتند : اين زين العابدين عليه السلام است . « 1 »

54 - همو اشعار ذيل را از آن حضرت نقل كرده است :

ما فرزندان مصطفى صلى الله عليه و آله و سلم غمهايى داريم

كه جرعه جرعه در ميان مردم خورندهء خشم ( كاظم ) ما آن را مىنوشد

مصيبت ما در بين مردم بس بزرگ است

نخستين نفر ما تا آخرين نفر گرفتاريم !

( 1 ) - مناقب : 2 / 255 .