مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٩٠
بخشندگى ، پارسائى و عبادت آن حضرت
هيهات ، اى طاووس ! سخن از پدر و مادرم مگو ! خداوند بهشت را براى مطيعان و نيكوكاران آفريده است اگر چه غلام حبشى باشد و آتش دوزخ را براى گنهكاران خلق كرده است هر چند كه از دودمان قرشى باشد ، مگر اين سخن خداى تعالى را نشنيده‌اى كه مىفرمايد : « فَإِذا نُفِخَ فِي الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَ لا يَتَساءَلُونَ » « 1 »
به خدا سوگند كه فرداى قيامت هيچ چيز سودى به حال تو نبخشد مگر عمل صالحى بجا آورده باشى و پيش از خود بفرستى ! » . « 2 »
33 - ابن حماد دربارهء آن حضرت مىگويد :
وى راهب اهل بيت بود و همواره
به خاطر حس بندگى و تعبدش لقب سجّاد گرفت .
تمام روز را در حال توبه و روزه دار بود
و سراسر شب را به تهجد و نماز شب مىگذراند
علم و دانش و وفادارى او را كجا
و پارسايى و تعبد آن حضرت را كجا ( مىتوان درك كرد ؟ ! ) « 3 »
34 - از كتابهاى « حليه » ، « شرف النبى » و « اغانى » آورده است كه آن حضرت انبان نان را شبانه به پشت خود حمل مىكرد و به فقرا مىداد .
ابوحمزهء ثمالى و سفيان ثورى مىگويند : علي بن حسين عليهما السلام مىفرمود :
« صدقهء نهانى آتش خشم خدا را خاموش مىكند » . « 4 »
( 1 ) - مؤمنون / 101 : وقتى كه در صور قيامت دميده شود ، ديگر نسبى در كار نباشد و كسى از كسى نپرسد . ( 2 ) - مناقب : 2 / 252 . ( 3 ) - همان . ( 4 ) - همان : 2 / 253 .