مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٨٣

از سورهء دهر

فاطمه ! اى دختر پيامبر ؛ احمد صلى الله عليه و آله و سلم

دخت پيامبرى كه خدا آقايى او را تأييد كرده است

براستى خدا او را به نرمخويى و عنايت به ديگران

آراسته ، اينك اسيرى از اسيران پيامبر هدايت شده

در حالى كه به غل و زنجير بسته است !

از گرسنگى همچنان به ما شكوه مىكند

هر كه امروز اطعام كند فرداى قيامت

آن را در نزد خداى بزرگ يگانه و يكتا مىيابد !

آرى آنچه برزگر مىكارد به زودى مىدرود

پس بىزحمت و منّت اطعام كنيد !

تا اينكه پاداشى بىپايان داده شويد !

فاطمه عليها السلام با شنيدن سخنان على عليه السلام فرمود :

از آنچه آوردى يك صاع بيش نمانده

دست و بازويم ( تاب و توانم ) از دست رفت !

به خدا كه پسرانم از جمله گرسنگانند

در حالى كه پدرشان جهت حمد خدا در راه او اطعام مىكند

آرى او بىمهابا كار نيك را انجام مىدهد

مىگويد : همين كه آنان خوراكشان را به آن اسير دادند و شب را افطار نكرده گذراندند و چيزى جز آب نچشيدند ، در حالى شب را سپرى كردند كه خداوند نذرشان را برآورده بود .

على عليه السلام دست پسرانش را گرفت آنها را كه همانند دو جوجه پركنده از گرسنگى مىلرزيدند به منزل رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم بردد همين كه چشم رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به ايشان افتاد چشمانش پر از اشك شد و دست